West-Afrika

We mogen fier zijn !

2008-05-20T18:16:00.001+02:00

Na heel wat drukke dagen is ons magazine 'Aminatou' helemaal af. Maanden, weken en dagen heeft onze redactie haar uiterste best gedaan om al het nieuws over West-Afrika bij te houden en te verwerken tot een goed geschreven artikel. Maar het werk hield veel meer in dat dat alleen. Research, vergaderen, mensen contacteren, interviewen, lay-outen, omgaan met de nodige druk, de uiteenlopende discussies … alles hoort er bij. Ook heel wat vrije tijd kroop naar ons magazine. Maar ik kan schrijven, in naam van heel de redactie, dat we steeds heel graag aan ons magazine gewerkt hebben. Het was, voor ieder van ons, een grote uitdaging maar ook een leerrijke ervaring. We hebben ontzettend veel bijgeleerd. Ook het aanmaken van onze blog speelt daarin uiteraard een belangrijke rol. We hebben geprobeerd om nieuws en leuke feiten te mengen tot één interessante blog over West-Afrika. Hopelijk hebben jullie ervan genoten en konden jullie heel wat informatie over West-Afrika terugvinden.

Stillaan kunnen we ons gaan concentreren op de examens...

Be Beneen!

Aminatou.

"Een asielprocedure zou niet mogen bestaan"

2008-05-15T12:15:00.001+02:00

“Een asielprocedure zou niet mogen bestaan.”
Peggy Cambré over haar ervaring in vluchtelingencentrum Fedasil.

Vluchten uit het land waar je geboren bent, het land dat je door en door kent, doe je niet zomaar. Je moet een goede reden hebben en geloven dat er je iets beters wacht dan daar. België kent voor politieke vluchtelingen enkele centra waar ze terecht kunnen tijdens de asielprocedure. Er zijn gesloten centra, daar zit iedereen gevangen tussen de hekken van het domein. Maar er zijn ook open vluchtelingencentra, zoals Fedasil in Ekeren. Peggy Cambré verzorgde er vroeger de animatie en kwam dus dagelijks in contact met de vluchtelingen. Ze staat echter niet achter de hele wetgeving rond de vluchtelingenprocedure.

Ik begon in Fedasil te werken als hoofdanimatrice. Daardoor had ik veel contact met de vluchtelingen. Ze vertelden me verhalen over hun thuisland. De positieve, maar ook de negatieve zaken kwamen dan aan bod. Dat werd emotioneel te zwaar voor me. Ik nam het mee naar huis en kon het niet van me afzetten. Het bleek gewoon veel te moeilijk voor mij om zo dicht bij de vluchtelingen te staan. Daarom koos ik voor een andere job in Fedasil. Nu bevorder ik de communicatie naar buiten toe. Dat houdt in dat ik enquêtes opstel, rondleidingen geef aan scholen, in contact sta met de pers enzovoort.

Fedasil is een open asielcentrum, daarom kunnen onze vluchtelingen binnen en buiten wanneer ze dat willen. Wel sluiten we onze poorten tussen 12 uur ’s avonds en 6 uur ’s morgens, dan moeten ze binnen zijn tenzij ze op voorhand toestemming gevraagd hebben. Omdat vluchtelingen niet mogen werken, hebben ze niet veel geld om te gaan winkelen of eens op café te gaan. De dagen zijn lang en de verveling slaat toe. Ze vragen daarom vaak om animatie. Jammer genoeg zijn er niet genoeg middelen om voldoende activiteiten te voorzien.

Om hen toch wat vrijheid te geven, laten we de vluchtelingen klusjes opknappen in het centrum. Zo poetsen ze de gangen of doen ze bijvoorbeeld de afwas. Ze worden daarvoor betaald, namelijk € 1,25 per uur. Dat is zo weinig omdat Fedasil tenslotte hun ‘thuis’ is op dit moment en iedereen toch wel van een net huis houdt. Daarnaast krijgen ze elke week wat zakgeld (volwassenen: € 6,60; kinderen: € 3,90) en maaltijdcheques (volwassenen: € 32,25; kinderen: ± € 12).

Nog niet zo lang geleden veranderde de asielprocedure. Vroeger verbleven vluchtelingen zes maanden tot tweeënhalf jaar in ons centrum. Na drie maanden hadden ze dan recht op geld van het OCMW. Nu mogen ze hier maximum zes maanden blijven. Na vier maanden wordt er een LOI, een Lokaal Opvang Initiatief, gesteld. Het is namelijk niet menselijk om personen langer dan zes maanden in een asielcentrum te laten verblijven. Met dat LOI kunnen ze, terwijl de asielprocedure nog steeds loopt, bij het OCMW een woning krijgen waar ze tot twee jaar kunnen verblijven. Ze krijgen dan ook maaltijdcheques en kledingbons.

Er zijn ook KB-illegalen, dat zijn vluchtelingen die niet in aanmerking komen voor asiel. Ze zijn geen politieke vluchtelingen en mogen niet langer in ons land blijven. Minderjarigen vormen hier een uitzondering op zolang ze naar school gaan. Met als gevolg dat, terwijl Belgische kinderen vol verwachting uitkijken naar de vakantie, vluchtelingenkinderen er doodsbang voor zijn. Tijdens de vakantie kunnen ze namelijk wel uitgewezen worden. Ze moeten dan binnen de vijf dagen het land verlaten.

Ik moet toegeven dat velen toch wel met nostalgie terugdenken aan hun geboorteland. De meesten wilden niet naar België komen. Ze houden van hun land maar zagen geen andere uitweg en hebben daarom alles moeten achterlaten. Ze missen hun familie, vrienden en huisdieren. Veel vrienden kunnen ze hier niet maken omwille van de taal. Hier zijn momenteel 19 nationaliteiten verdeeld onder 73 bewoners. We hebben in Fedasil Ekeren een capaciteit van 100 bedden. Er is geen plaats voor meer vluchtelingen.

De hulp die wij onze bewoners bieden bestaat uit de vier B’s: Bed, Bad, Brood en Begeleiding bij de procedure. Tot die laatste behoren tolken en advocaten. De bewoners moeten zelf hun verhaal vertellen. Uiteindelijk krijgt slechts 0,01 % een vergunning van een jaar om in ons land te blijven. Ondertussen begint het onderzoek pas ten gronde. Er wordt dan onderzocht waarom ze positief werden beoordeeld, of er oorlog is in hun thuisland en of de vergunning verlengd moet worden. Dat kan tot vijf maal gebeuren. Van de personen die uitgewezen worden, zijn het enkel alleenstaande mannen die hieraan kunnen ontsnappen. Voor hen is het makkelijk om te verdwijnen. Ze kunnen leven als daklozen. Op die manier vallen ze niet op.

Het is verschrikkelijk dat zo weinig mensen een positieve vergunning krijgen. De procedure moet zeker en vast veranderen. Als het aan mij lag, bestond er zelfs geen procedure. Iedereen moet welkom zijn en het OCMW mag geen uitkeringen meer geven. Iedereen die in België wil komen werken, moet die kans krijgen. Ook vluchtelingen hebben diploma’s. Wij mogen niet zeggen dat dit ‘ons land’ is enkel en alleen omdat wij hier geboren zijn. Als mensen niet in het regime willen leven waarin ze geboren zijn, moeten ze de kans krijgen elders heen te gaan. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat wij ons gaan aanpassen aan hun cultuur, dat is aan hen om te doen.

Er zijn enkele West-Afrikanen in ons asielcentrum, maar niet zo veel. De oorzaak daarvan is dat ze hier moeilijk geraken. Afrika ligt niet bij de deur en als Afrikanen naar België willen komen, moeten ze het vliegtuig of de boot nemen en dat heeft natuurlijk een prijs.

Ik geloof dat 90 % van de vluchtelingen hier op zijn plaats zit. Zij hebben een reëel probleem waarvoor ze vluchten. De andere 10 % profiteert van het gratis leven in dit asielcentrum.

Wanneer de vluchtelingen al in ons land zijn geweest en opnieuw een asielaanvraag indien, is het mogelijk dat ze naar een gesloten centrum gestuurd worden.

Bananenfrietjes !

2008-05-15T10:44:00.001+02:00

Ziehier onze zelfgemaakte reclame voor bananenfrietjes

West-Afrikanen en hun godsdienst

2008-05-14T23:55:00.005+02:00

Het is bijzonder hoe de verschillende religies in West-Afrika naast elkaar kunnen leven. In West-Afrika blijft religie een grote rol spelen. Hoewel er nog een groot geloofsverschil bestaat tussen de verschillende West-Afrikaanse landen zijn er onderling geen godsdienstige conflicten.

In Senegal en Mali behoort de meerderheid van de bevolking tot de islam. In Ghana heeft vooral het christendom een grote aanhang. Toch houdt een deel van de West-Afrikaanse bevolking zich nog steeds vast aan de traditionele godsdiensten. Zo zijn enkele West-Afrikanen aanhanger van het animisme. Dat is een traditionele natuurreligie waarbij men gelooft in het al het aardse (bomen, dieren, stenen, …), geesten en voorouders. Niet enkel het animisme maar ook de voodoo-religie is een belangrijke godsdienst in West-Afrika. (Voor meer uitleg Voodoo-religie: kijk bij religie)

Sugar Jackson terug wereldkampioen

2008-05-14T23:36:00.010+02:00

De Ghanees Sugar Jackson won zijn vierde Europese titel. Na 12 punten versloeg hij, op 3 mei, Viktor Plotnikov uit Oekraïne in de Lotto Arena. Heel wat Ghanese supporters maakten de Lotto Arena te klein. Sugar Jackson zijn overwinning werd goed gevierd. En er viel ook wat te vieren. Niet enkel zijn vierde 'Night of the fight' was binnen, Sugar Jackson werd daarbovenop door alle Europese boksbonden en -journalisten verkozen tot Europees Bokser van het Jaar.

"Kenners spreken van een fenomeen. Sugar moet naar de United States." Luister het radiofragment op Studio Brussel.

Hittegolf tijdens winter in West-Afrika

2008-05-14T23:15:00.007+02:00

Misschien wist je wel dat het nu winter is in (West-)Afrika. Maar wist je ook dat er in de winter 'hittegolven' bestaan? In West-Afrika kan alles.

Een winter in West-Afrika betekent zachte temperaturen met heel wat regenbuien en koude wind. De gemiddelde temperatuur in het winterseizoen draait rond de 23 á 24 graden overdag. 's Avonds en 's nachts kan het afkoelen tot 17 graden. In de zomer daarentegen, liggen de temperaturen rond de 32 graden.

In januari dit jaar, was er sprake van een onverwachte, ongewone hittegolf in West-Afrika. En dat in de winter. Er waren temperaturen rond de 36 graden. Dat zijn temperaturen die hoger liggen dan in het zomerseizoen. De oorzaak van de ongewone temperaturen is de hete lucht uit de Sahara, die overgewaaide naar West-Afrika.

“Hello Salaminga”

2008-05-14T20:46:00.004+02:00

Griet De Meyer ging 4 maanden naar Ghana voor ontwikkelingshulp

Ontwikkelingshulp de kans van je leven? Voor Griet De Meyer, afgestudeerd in Rechten, was dat zeker het geval. In september is ze naar Ghana vetrokken als vrijwilligster. 4 maanden heeft ze het dagelijkse leven van de Ghanezen van dichtbij gevolgd. Naast de projecten van CID Ghana, Co-operation for integrated Development, heeft ze zelf nog enkele projecten opgestart.

Griet De Meyer: Voordat we naar Ghana vertrokken, hebben we geld meegekregen om in duurzame projecten te investeren. Ze gaven het liever aan iemand persoonlijk dan aan een organisatie. Met dat geld hebben we verschillende projecten in het weeshuis opgestart. Zo hebben de weeskinderen allemaal een nieuw uniform en dagelijkse kleren gekregen. Verder hebben we een waterpomp gesponsord. De weeskinderen moesten daarvoor altijd water uit een put gaan halen. Dat is gevaarlijk want de kinderen kunnen erin vallen. Bovendien was het water niet afgedekt en kon het dus makkelijk vervuild worden. Voor de community van het weeshuis hebben we het parelhoenproject opgestart. Hierdoor kunnen de mensen eieren verkopen op de markt, waardoor de community een eigen inkomen kan genereren. Daarnaast zijn we nog met de direct assembly gaan praten zodat de lang beloofde afvalcontainer effectief bij de community geplaatst zou worden. Daarbij moeten de inwoners hun afval niet meer in het veld gooien.

Aminatou: Aan welk project van de organisatie heb je daar meegewerkt?

Griet De Meyer: De organisatie zoekt altijd iets in je eigen domein. Aangezien ik Rechten heb gestudeerd, zou ik meewerken in een advocatenbureau. Ik ben één voormiddag mee geweest naar de rechtbank. Ik heb daar gezeten en niets gedaan. Omdat ik dat niet zag zitten, ben ik direct iets anders gaan vragen. Ik heb dan twee maanden in een kleuterschooltje gewerkt in de stad Tamale. Daar moest ik de leerkracht helpen. Daarna heb ik een maand in een weeshuis gewerkt in het dorpje Gbeogo dat bij Bolgatanga hoort. Het was een nieuw project van de organisatie en ze zochten er nog mensen voor. Het was in de middle of nowhere maar dat weeshuis was nog het leukste.

Had je er veel vrije tijd?

Ja, iets te veel zelfs. In de kleuterschool kregen ze ‘s middags les. Dus in de namiddag waren wij vrij. Maar die kon altijd wel opgevuld worden door bijvoorbeeld naar de stad te gaan, mee te gaan naar iemand anders zijn workplace of door naar het openluchtzwembad te gaan. Toen we in het dorp Gbeogo zaten, was het de bedoeling dat we ’s middags met de kinderen activiteiten deden. Dus dan gingen we ’s morgens met de fiets of de bus, de troto, naar de stad om boodschappen te doen of om op het internet te surfen.

Je verbleef in een gastgezin. Hoe beviel dat je?

Het eerste gastgezin waar ik verbleef (in Tamale) was een beetje raar. Er was een grootvader, grootmoeder, een moeder met haar dochtertje en een neef. Zij hadden het gevoel dat ze mij heel gastvrij moesten behandelen. Ik had het gevoel dat ik in een hotel zat, wat ik wel lastig vond. Ze kregen van de organisatie geld (80 cedi) om kost en inwoon voor mij te betalen. Daardoor kregen ze het gevoel dat ze hard hun best moesten doen. Ik mocht niets doen. Maar uiteindelijk heb ik mij er bij neergelegd. Het was een deftig huis waar ooit stromend water was geweest. In het tweede gastgezin (in het dorp) leefde we in de community compound. Dat zijn hutjes. Onze gastvader was de directeur van het weeshuis en die was er altijd voor ons. Dat was heel fijn.

Waren die hutjes klein?

Dat idee hebben ze hier allemaal wel. (lacht) Maar onze hut was al rechthoekig met een golfplaten dak. Daarin wonen was wel leuk. Het was nog eens een ervaring. Sommige wonen nog wel in de ronde hutjes met rieten dak.

Viel het communiceren in het kleuterschooltje en het weeshuis mee?

Nee, dat was eigenlijk moeilijk. In het schooltje waren het allemaal kleine kinderen die geen Engels spraken. Zeker niet als ze uit armere gezinnen kwamen. De kinderen spreken hun eigen volkstaal en op school zouden ze Engels moeten leren. Dat heb ik ook geprobeerd met behulp van tekeningen met daarnaast het Engelse woord. Ik heb in die 2 maanden dat ik daar werkte wel een vooruitgang gezien bij die kinderen. In het weeshuis was het gemakkelijker. Daar was een meisje dat heel goed Engels sprak en die lieten we alles vertalen. De meesten kennen wel de basiswoordjes maar dan nog was het moeilijk.

Je hebt daar geen taal geleerd?

Nee, maar dat komt ook omdat er ongeveer 70 verschillende volkstalen zijn. Zo spreken ze in Tamale, waar ik eerst zat, Dagbani. Daar heb ik een initiatie van gehad. Ik heb dus “Hallo” leren zeggen maar ik weet niet meer hoe het was. (lacht) Ik kon het ook niet gebruiken in mijn gastgezin want zij spraken een ander dialect. Bovendien konden zij vrij goed Engels. In Gbeogo dat 200km verderop lag, spraken ze weer iets anders. De enige woorden die we hebben geleerd zijn “salaminga” en “obruni” wat blanken betekent in twee verschillende talen. Dat wordt je constant nageroepen: “Hello salaminga, samaminga hello!!”. En dan moet je braaf terugroepen. (lacht)

Wat zijn de gewoontes daar die je zijn bijgebleven?

Fufu stampen. Dat is een mengeling van Cassave en plantain (bakbananen). Ze koken dat eerst. Dan doen ze het in een grote houten pot en stampen ze het. Dat stampen gebeurt met een grote stok. Het dof bonken daarvan hoor je er constant.

Heb je België en de mensen hier niet te hard gemist?

Dat viel wel mee. We hadden daar onze gsm. Ik probeerde ook om minstens 1 keer per week op internet te komen en meestal lukte dat wel. Om de twee weken had ik zeker contact met thuis.

Wat heeft je eigenlijk aangezet om ontwikkelingshulp te gaan doen?

Ik had altijd gedacht om eens naar Afrika te gaan. Ik was daar nog nooit geweest. Daarnaast wou ik ook eens iets anders doen dan het studeren alleen. En op deze manier kon ik ook eens mijn steentje bijdragen.

Heeft het je levensvisie veranderd?

Daar heb ik precies niet over nagedacht. (lacht) Nee, maar ik had wel schrik dat ik als wereldverbeteraar zou terugkomen. Altijd denken: “Oh nee, die armoede daar.”. Maar dat is niet zo. Je denkt er nu misschien meer over na, en ik kan nu 20 keer meer genieten van een warme stromende douche. Je bent gelukkiger met de luxe die je hier hebt. Maar of het mijn levensvisie heeft veranderd? Nee, het is gewoon een super ervaring die ik heb gehad.

Op zoek naar …

2008-05-14T20:16:00.000+02:00

… iets nieuws? Inge Janssens en haar man, Ronald, waren dat ook. Samen trokken ze door het zwarte continent. Ook Senegal en Mali werden doorkruist. Om deze wonderbaarlijke reis nooit te vergeten hield Inge haar ervaringen bij in een dagboek. Wij waren zo vrijpostig om daarin een kijkje te nemen.

Dag 1-3: “Welkom in St.-Louise”

Ons Afrikaans avontuur startte in de goudkleurige Sahel van Senegal. Rijdend door de savannes zie je als gevolg van verwoestijning kilometers ver enkel geel gras, doornstruiken en boababs. Dat zijn kleine bomen met grillig vertakkende stammen, die het landschap in de avondgloed een spookachtig uiterlijk geven.
Ook de noordelijke stad St-Louise is in deze dorre streek terug te vinden. De stad valt echter niet zomaar te bereiken. Vooraf waren we al gewaarschuwd voor corrupte politieagenten, die in de regio wat willen bijverdienen door onschuldige toeristen uit te buiten. Maar we hadden nooit verwacht dat wij die toeristen zouden zijn! Bij een eerste controle schalde een brute agent: “Documenten!”. Nadat alles was nagekeken verzon hij een excuus, waardoor we 20 euro moesten betalen. Uiteindelijk mochten we verder rijden … Enkele kilometers verderop sloeg de schrik ons opnieuw om het hart. Een tweede politiecontrole met – wonderbaarlijk - een vriendelijke agent, waardoor we uiteindelijk onze eindbestemming, St-Louise, bereikten. Daar logeerden we enkele dagen op een camping temidden van de natuur, die ons mooie uitzichten gaf op de dorre valleien. St-Louise is door zijn ligging aan de monding van de Sénégal een belangrijk economisch centrum. De verschillende markten waar allerlei snuisterijen op ontdekking wachten, lokken mensen uit de wijde omtrek naar de stad. Ook wij sloegen hier onze voorraad bijzondere souveniertjes en Afrikaanse maskers in voor vrienden en familie in het thuisland.

Dag 4-6: De hoofdstad, een bezoekje waard?

Vanuit St-Louise zetten we onze reis zuidwaarts voort tot in Dakar, vooral bekend van de autorally. Daar verbleven we in het ViaVia Joker reiscafé. Enig spoor van de ‘ongerepte Afrikaanse cultuur’ is in deze stad ver te zoeken. Als hoofdstad heeft het Westen door internationale handel al veel invloed gehad. Dat zie je aan de westerse winkels en fastfoodketens die de straten vullen. Een minpuntje op onze tocht door het continent, of toch niet helemaal? Op het nabijgelegen eiland Gorée bezochten we het fort D’Estrees. Dat is een overblijfsel van de lange slavencultuur die gedurende de voorbije eeuwen bloeide. De gids die ons rondleidt, vertelt dat tot in de 19de eeuw hier meer slaven dan vanuit enige andere Afrikaanse stad werden verscheept. De folterkamers en verhalen van uit elkaar gerukte families, brengen je fantasie op de loop … Nog steeds gruwelend varen we terug naar Dakar om er onze laatste avond door te brengen.

Dag 7-13: Richting land van de folklore

Na Dakar trekken we verder in oostelijke richting, zodat we in het buurland Mali terechtkomen. Daar doorkruisen we eerst Kayes, de warmste stad ter wereld. Uiteindelijk komen we aan in Timboektoe. Deze legendarische stad ontgoochelde ons een beetje. Veel van zijn bloeiperiode uit de middeleeuwen blijkt verloren te zijn gegaan. Nu is het een stad in verval met kleine huizen en hutjes. De enige overblijfselen die we toch bezocht hebben, zijn de Sankoré koranschool en de Djingareiber-moskee. Die laatste levert door zijn rechthoekige uitsteeksels een grappig beeld. Je zou eerder denken dat het een gevechtstoren is dan een moskee.
Maar ons uiteindelijke doel, waarvoor we naar deze stad kwamen, was het “Festival au Désert”. Een ongelofelijke ervaring, die je moet hebben meegemaakt. Dansend temidden van Afrikaanse stammen, krijg je een gevoel van vrijheid dat niet te beschrijven valt. De vele kleuren en geuren van het festival, brachten je naar een wereld van plezier. Door zijn bekendheid komen er mensen van over de hele wereld naar het festival. Op die manier leerden we niet enkel de lokale bevolking kennen, maar ook koppels uit Frankrijk, Groot-Brittannië en de Verenigde Staten.
Tijdens onze laatste dagen leerden we dat deze avontuurlijke belevenis maar een regel had: “Jezelf overgeven aan de Afrikaanse levenswijze”.

Vanuit Timboektoe trokken Inge en Ronald verder op ontdekkingstocht naar Oost- en Zuid-Afrika.

Impressie fedasil

2008-05-14T19:53:00.003+02:00

Een paar weken geleden bezochten we het vluchtelingencentrum Fedasil in Ekeren. Daar hadden we een afspraak met Peggy Cambré. Ze werkt in Fedasil en komt dagelijks in contact met vluchtelingen. Toen we de hal van het centrum binnenkwamen waren we wel wat verlegen om naar Peggy te vragen, aangezien we vrij opdringerig een aantal keren gebeld hadden vooraleer we een afspraak met haar kregen. Uiteindelijk hadden we ons voor niets druk moeten maken, want ze bleek een heel spontane, lieve vrouw. Ze leidde ons voor naar haar bureau waar we alle vragen die we maar konden bedenken, mochten stellen. Vervolgens vroeg ze ons of we graag een rondleiding door het centrum wilden: daar kan je natuurlijk niet 'neen' op antwoorden. Van onze beslissing kregen we dan ook absoluut geen spijt. Het was best boeiend om de kamertjes van de vluchtelingen, die bijzonder klein zijn, te mogen bekijken. Ze legde bovendien ook uit dat er gemeenschappelijke ruimtes zijn zoals kookplaatsen, een kapperszaak en een 'kledingswinkel'. Door middel van punten kunnen ze bij die laatste tweedehandskleren aankopen. Ook kregen we een klein gesprek met een Guinese vluchtelinge wat zeer interessant is voor ons magazine. Alles bij elkaar was het een zeer boeiende en leerrijke ervaring!

colanoten

2008-05-14T19:38:00.002+02:00

West-Afrikanen eten veel colanoten. Ze bevatten cafeïne en theobromine, wat een opwekkende stof is. Vooral de oudere generatie eet Colanoten. Ze zouden een verdovend effect hebben.

Orale traditie

2008-05-14T19:30:00.003+02:00

Wist je dat Senegal het land is van de verhalen. De orale traditie is daar zeer belangrijk. De geschiedenis van Senegal is vooral bekend door mondelinge overleving. Daarnaast heeft het woord ook een bezwerende kracht: het zou je helpen om met angsten en uitdagingen om te gaan.

links is taboe

2008-05-14T19:22:00.006+02:00

Wist je dat West-Afrikanen het linkerhand als onrein aanzien omdat ze het gebruiken om hun achterste af te vegen. Je mag dus niet eten, drinken, geld geven, … met links. Bovendien mag je in West-Afrika niet met de benen gekruist zitten bij een persoon met hogere rang. Dat zou niet respectvol zijn.

West-Afrikanen hopen Nigerstroom te redden

2008-05-13T21:08:00.008+02:00

Sinds de jaren '80 is de waterloop van de Niger, de derde langste stroom van Afrika, aan het uitdrogen is. Ook het het waterpeil is, de laatste jaren, met de helft gezakt. Dat komt vooral door de opwarming van de aarde, vervuiling en bevolkingsgroei.

Paniek in West-Afrika
De verschillende West-Afrikaanse landen hebben nu, als voorzorg, een 20 jaar durend programma voor de redding van de stroom aanvaard. Door deze gemeenschappelijke maatregelen hopen zij de Nigerstroom te redden zodat de de waterloop niet verder uitdroogt en verzandt. De 4200 meter lange Niger is niet enkel voor de landbouwers een belangrijke levensbron maar ook veel heel de bevolking. Langs de Niger wonen wel meer dan 100 miljoenen mensen.

Afrikaanse geuren en smaken prikkelen de verbeelding

2008-05-10T12:39:00.000+02:00

Eenvoudig maar gezellig, dat zijn drie woorden die “Mata mata pili pili” omschrijven. Het Afrikaanse restaurant dat naar het komische duo “de dikke en de dunne” is genoemd, heeft een opvallend interieur. De fel gekleurde muren, Afrikaanse maskers, foto’s en andere voorwerpen aan de muren geven je meteen het gevoel dat je te midden van een Afrikaanse stam bent beland.
Uitbaatster Veronique De Bruyne schotelt typische Afrikaanse specialiteiten voor. Onder die gerechten moet je jezelf wel niet een exotische krokodil, zebra en slang voorstellen. Het blijft bij kip en lam met een Afrikaans tintje zoals palmnotensaus of kokos. Ook enkele visgerechten met Tilapia of Victoriabaarsfilet kan je er eten.
Wij namen als voorgerecht scampibrochette in tomaten-paprikasaus en rode vissoep met groentjes. Beide gerechten waren goed klaargemaakt, maar verschilden niet van de Europese keuken. De hoofdgerechten heetten Yassa en Tilapia. Yassa is een typisch Senegalees gerecht van kip met citroensap, uiringen en een onbekende marinade. De Tilapia was origineel geserveerd in een bananenblad, overgoten met een romige groene currysaus en versierd met tomaten. Beide waren door het gebruik van Afrikaanse kruiden een aangename verrassing. Hoewel de saus bij het kipgerecht citroen bevatte, overheerste de zure smaak niet. Door een marinade van een speciale mosterdsoort ontstond er een fijn aroma dat de troef van de schotel vormde. Daarbij dronken we een glaasje Versus 2007, een frisse witte wijn met een zachte nasmaak voor een aantrekkelijke prijs. Als dessert namen we geflambeerde bananen overgoten met Coco de Batida.
Een aanrader als je wil proeven wat de Afrikaanse keuken voor jou in petto heeft.

West-Afrikaans koken

2008-05-08T11:10:00.011+02:00

Met onze redactie hebben we samen Afrikaans gekookt.
Hieronder kan je enkele foto's zien. We maakten Senegalese soep en couscous.

Na heel wat uurtjes in de keuken te hebben gestaan, konden we genieten van onze gerechten. Vooral de soep met het zachte currysausje was heel lekker.

Stijgende voedselprijzen bedreigen Afrika

2008-05-05T19:22:00.001+02:00

Het armste continent op aarde wordt bedreigd door de stijgende voedselprijzen. Doordat de prijzen met 40 procent gestegen zijn, kan het wereldwijde voedselprogramma van de VN niet meer alle landen van eten voorzien. De prijsstijging heeft serieuze gevolgen en niet alleen in Afrika.

De stijgende voedselprijzen bedreigen de voedselhulp in de ontwikkelingslanden. Dat zegt PAM, het wereldwijde voedselprogramma van de Verenigde Naties. Het programma had zijn budget voor 2008 reeds opgemaakt nl. 2,9 miljard dollar om 73 miljoen mensen van eten te voorzien. Maar dat was zonder de stijgende voedselprijzen gerekend. De prijs van het meest noodzakelijke voedsel, zoals graan, en ook dat van petroleum steeg maar liefst met 40 procent. PAM vraagt nu aan de internationale gemeenschap, verschillende landen en bedrijven geld om deze crisis te overbruggen. Hiervoor heeft het in totaal 3,4 miljard dollar nodig.

PAM heeft dus 500 miljoen dollar extra nodig om mensen in ontwikkelingslanden even goed als de vorige jaren te voorzien van voedsel. In afwachting daarvan gebruikt het programma van de Verenigde Naties nu al zijn voorraden. Dat is sneller dan verwacht en daardoor zal tegen begin juli de voorraad volledig uitgeput zijn.

De prijsstijging van voedingswaren heeft nu al serieuze gevolgen. De ondervoeding in ontwikkelingslanden stijgt en mensen kunnen de meest noodzakelijke levensmiddelen bijna niet meer betalen. In Burkina Faso, Kameroen, Senegal en Marokko heeft de hongersnood al geleid tot opstanden en sociale problemen.

Niet alleen Afrika en andere ontwikkelingslanden lijden onder de stijgende voedselprijzen maar ook landen die anders niet te kampen hebben met hongersnood zoals Indonesie, Jemen en Mexico.

In tegenstelling tot de armste landen stijgt de vraag naar voedsel in de landen in ontwikkeling zoals China, India en Brasilië. Deze consumeren meer en meer vlees en graan.

Het programma van de Verenigde Naties probeert de uitgaven te reduceren door goedkopere granen te gebruiken en hun transportuitgaven te verminderen. “Maar zo kunnen we niet blijven doorgaan als de prijzen niet stoppen met stijgen”, stelt PAM. Een oplossing voor het probleem moet er dus zo snel mogelijk komen!

Redactievergadering

2008-05-01T13:09:00.003+02:00

Aanwezigen: Annelie, Shana, Kim, Sarah, Nicki, Julie
Afwezigen: /

Agendapunten

Aanpassing artikel Julie
Wist-je-datjes --> Troto, Cola-noten, mondelinge overlevering, democratie, niet enkel hutjes + armoede, kledij, linkerhand, chocolade, benen gekruist, mannen verleiden
Annelie gaat op zoek naar geschikte foto voor cover
Paginaverdeling vh magzine

P 1: cover
P 2: reclame bananenfrieten
P 3: voorwoord hoofdredacteur (betekenis Aminatou, belangrijkste artikels) + foto’s makers vh magazine + achtergrond foto Aminatou + inhoudsopgave
P 4-5: artikel koppels
P 6-7: Hotel Rwanda + Fedasil + Ghana Frienship Union
P 8-9: fotoreportage Afrikaans koken
P 10-11(I): Sabar + Djembe (wart met witte letters?)
P 11(II): religie
P 12-13: voetballers + Coup d’Afrique
P 14-15: ontwikkeligshulp
P 16: voedselprijzen stijgen
P 17: volgende maand in Aminatou + wist-je-datjes + spelletje
P 18: foto van de maand = Aminatou
P 19: reclame toeristisch West-Afrika
P 20: reclame Melocakes

Lay-outen gaat in groepjes van twee gebeuren
Basiskleur magazine = terracotta/ donker oranje

Fellaini wint Ebbenhoutenschoen 2008

2008-04-29T19:27:00.002+02:00

De strijd om de Ebbenhoutenschoen zit er weeral op. Dit jaar won Marouane Fellaini de Ebbenhoutenschoen. Dat is de schoen die uitgereikt wordt aan de beste afrikaanse voetbalspeler uit de Belgische competitie. Deze 19-jarige Marrokaanse speler speelt bij Standard en volgt Mémé Tchité op. De jonge Fellaini mag trots zijn want het is de eerste keer dat een speler uit Standard de Ebbenhoutenschoen mee naar huis mag nemen. Mbark Boussoufa eindigde tweede, gevolgd door West-Afrikaanse Mohammed Sarr en Mbokana die respectievelijk derde en vierde eindigden. Ahmed Hassan kreeg de minste punten en moest tevreden zijn met een vijfde plaats.

Wie volgt Mohammed Tchité op ?

2008-04-29T18:50:00.002+02:00

Wie wordt dit jaar de beste Afrikaanse voetballer van de Belgische competitie? De Ebbenhoutschoen 2008 wordt op 26 april uitgereikt. Het gaat tussen Boussoufa, Fellaini, Hassan, Mbokani en Sarr.

De “Ebbenhouten Schoen” is de schoen voor de beste Afrikaanse voetballer van het land. Het is een initiatief van vzw African Culture Promotion en RTL-TVi en wordt al zeventien keer georganiseerd. Enkel Afrikaanse spelers of spelers met een Afrikaanse origine kunnen meedingen om de prijs. Mohammed Tchité (ex-Anderlecht), die de schoen vorig jaar won, is dit jaar niet meer genomineerd.

Mbark Boussoufa, Marouane Fellaini, Ahmed Hassan, Dieumerci Mbokani en Mohamed Sarr zijn dit jaar de 5 genomineerden die kans maken om zich te kronen tot beste Afrikaanse speler op de Belgische voetbalvelden.

De 23-jarige Mbark Boussoufa won de schoen al in 2006. Hij speelt al 2 jaar als middenverdediger bij RSC Anderlecht en heeft een Marokkaanse afkomst. Ook de Egyptenaar Ahmed Hassan van Anderlecht heeft kans om de Ebbenhouten Schoen te winnen. Marouane Fellaini en Dieumerci Mbokani spelen beide bij Standard. Fellaini is een verdedigende middenvelder en is geboren in Marokko. Mbokani is een Congolese spits. Mohammed Sarr, de enige West-Afrikaanse genomineerde, speelt als centrale verdediger bij Standard maar is ook actief bij de nationale ploeg van zijn geboorteland Senegal. Bondscoach René Vandereycken, trainers uit 1e, 2e en 3e nationale, sportredacties en een erejury zullen beslissen wie de schoen en de titel op maandag 26 april naar huis mag dragen.

In Afrika is de Malinees Frédéric Kanouté verkozen tot beste Afrikaanse voetballer van 2007. Kanouté speelt bij de Spaanse voetbalploeg FC Sevilla.

Redactievergadering

2008-04-29T18:31:00.001+02:00

Aanwezig: Annelie, Shana, Kim, Julie, Sarah
Afwezig: Nicki (wegens ziekte)

Agendapunten

Fedasiel Interview maandag 28/4 om 14.00
reclame: Shana trekt foto’s van haar zus (melocake)
Bananenfrieten (2 ideeën)
1ste artikels nalezen op de blog
terugbellen naar Pito en vragen voor een datum
dinsdag tijdens de ws 3 artikels meenemen
artikels naar Annelie sturen (zij verzamelt ze en zet ze in een document)
Frans artikel doorsturen naar Annelie

“Mijn vriend voelt zich meer Belg dan Afrikaan”

2008-04-27T12:34:00.003+02:00

- De vriend van Leen voelt zich als Ghanees volledig thuis in België -

Leen en haar vriend zijn een droomkoppel. Hoewel hij van Ghana is en zij Belgische, begrijpen ze mekaar als geen ander. Toch wilde ik graag weten hoe zij omgaan met de cultuurverschillen en hoe ze mekaar überhaupt ontmoet hebben. En daarom ging ik eens praten met Leen om op deze manier meer te weten te komen over hun relatie.

Is jouw vriend in Ghana of in België geboren?
Hij is geboren in Ghana en pas toen hij elf jaar was, is hij samen met zijn moeder naar België gekomen.

Hoe hebben jullie mekaar ontmoet?
Ik ben ooit eens gaan kijken naar een voetbalwedstrijd van Beerschot omdat ik één van hun spelers kende. Die jongen had me al dikwijls gevraagd of ik niet eens wou komen kijken en uiteindelijk ben ik dan toch gegaan. Eigenlijk was dat nog eerder toevallig omdat een vriendin van me toevallig een kaart voor een die wedstrijd op overschot had. Na de match ben ik samen met een andere vriend, die ik was tegengekomen in de tribune, op zoek gegaan naar die vriend van ons die bij Beerschot speelde. Maar toen we binnenkwamen in de kantine zag ik mijne huidige vriend staan en ik was meteen verkocht. Ik vond het een erg knappe jongen, maar had nooit verwacht dat hij interesse in mij zou hebben en dus dacht ik er niet meer verder over na. Maar aangezien wij heel wat gemeenschappelijke vrienden hebben, is hij via via aan mijn nummer geraakt en heeft hij mij op een dag een sms’je gestuurd. Hoe het daarna met ons is verlopen hoef ik je niet meer te vertellen!

Spreken jullie onderling Nederlands of Frans?
Wij spreken gewoon Nederlands onder mekaar.

In West-Afrika is het vaak zo dat vrouwen meer werk verrichten dan mannen. Is dat bij jullie ook zo?
Dat is best wel een moeilijke vraag hoor! Ik denk dat het bijna hetzelfde is als bij ons, hoewel ik moet zeggen dat moeders daar toch wel een grote en belangrijke plaats innemen in de familie. Ik denk toch wel dat vrouwen in Afrika echt bekeken worden als de persoon die het hele gezin goed laat functioneren en dus eigenlijk bij mekaar houdt.

Zijn er opvallende verschillen qua cultuur bijvoorbeeld op gebied van feestdagen? Er zijn niet echt veel verschillen aangezien hij uit het katholieke gedeelte van Ghana komt, Dus feestdagen enzovoort zijn praktisch hetzelfde. Uiteraard zijn er altijd wel kleine verschillen in verband met traditie, maar daar merk ik in ieder geval niets van. Ik denk dat er wel kleine verschillen bestaan rond het huwelijk. Volgens mij -maar ik ben hier helemaal niet zeker van- moet de jongen in Afrika nog echt naar de vader van een meisje toe stappen, uit respect dan, om zogenaamd toestemming te vragen om met haar te mogen trouwen. Maar echt opvallende, beslissende verschillen bestaan er eigenlijk niet. Misschien komt dat doordat hij zich eerder gedraagt als een Belg en niet zozeer als een Afrikaan.

Merk je soms van die typische Afrikaanse eigenschappen in het karakter van jouw vriend? Ik vind in ieder geval wel dat Afrikaanse kinderen heel snel volwassen moeten worden. Al op zeer jonge leeftijd leert men de kinderen zelfstandig werken enzovoort, wat bij ons toch net iets minder het geval is. Mijn vriend kent bijvoorbeeld heel veel op gebied van het huishouden doen, terwijl dat bij Belgische jongens naar mijn mening toch wel minder het geval is.

Heeft jouw vriend hier familie of zijn zij nog in Ghana?
Hij heeft hier heel weinig familie. Het grootste gedeelte van zijn familie woont nog in Ghana natuurlijk.

Heeft hij nog veel contact met zijn familie in Ghana?
Ik denk het wel, maar dan vooral telefonisch contact.

Heb jij zijn familie ooit al ontmoet?
Ja. Zijn familie die in België woont heb ik al ontmoet. De familie die nog in Ghana woont, heb ik nog nooit ontmoet.

Wat vindt zijn familie van jullie relatie? Hebben zij er ooit problemen mee gehad?
Die hebben daar eigenlijk helemaal geen problemen mee. Het enige dat ze willen is dat we altijd goed zijn voor mekaar en natuurlijk dat we gelukkig zijn en blijven.

Zou je jezelf ooit in Ghana gaan wonen als hij het jou zou voorstellen?
Ik vrees van niet. Maar om eerlijk te zijn zie ik hem dat ook niet vragen aangezien de Afrikanen zelf zeggen dat hij geen Afrikaan maar wel een Belg is!

“Die koele Belgen!”

2008-04-26T10:50:00.010+02:00

Voetballer Diop is “warmere” oorden gewend

Dat sporten zit de West-Afrikanen in het bloed zit, wordt bewezen door de vele topatleten en voetballers die uit de regio komen. Elk jaar wagen enkele van hen de gedroomde stap naar Europa. Daardoor zitten er in ons nationale voetbal een paar veelbelovende talenten. Een daarvan is Diop Serigne Mor, aanvaller bij Beerschot en Senegalees van afkomst.

Waarom ben je naar België gekomen?
Ik heb het in de eerste plaats niet zelf gekozen. Ik was op rondreis door Europa, toen een Engelse ploeg (Leicester City) me opmerkte. Daarna ben ik via een transfer naar Oekraïne gegaan, waar ik als spits speelde voor Metallurg Donetsk. Ook in Oekraïne is er een contract afgesloten, waardoor ik tot het einde van het seizoen hier zal spelen. Het is dus alleen voor het voetbal dat ik hier ben, maar België bevalt me wel.
Ik heb ook al in Frankrijk gewoond en het herinnert me er een beetje aan. Natuurlijk zijn er wel verschillen in bijvoorbeeld de mentaliteit. De Fransen gaan volgens mij veel aardiger om met vreemdelingen. De Belgen kunnen soms heel koel zijn. Het taalverschil is hierin misschien een struikelblok.

Is je familie meegekomen?
Nee, mijn ouders wonen momenteel in Parijs, maar de rest verblijft nog steeds in Senegal. Ik sta wel nog voortdurend in contact met hen via telefoontjes en het internet. En elke vakantie ga ik op reis naar Senegal.

Mis je hen niet?
Ja, ik mis hen. Maar Antwerpen is niet ver van Parijs, zodat ik er een of twee keer per maand probeer heen te gaan. Daarbij helpen en steunen mijn ouders me in alles wat ik doe en vooral in mijn voetbalcarrière.

Waar zou je nog graag willen spelen?
Ik droom ervan om in Spanje te voetballen. De sport is daar meer verfijnd, meer technisch. Dat is een vorm van voetbal die ik graag zou kunnen. Daarbij vind ik dat het land iets warm en magisch uitstraalt.

Je hebt al in verschillende landen gespeeld. Waar vond je dat het leukst?
Dat vind ik een moeilijke keuze. In al de landen waar ik tot nu toe heb gevoetbald, vind ik de bevolking zeer afstandelijk. Soms lijkt het wel of ze schrik van me hebben. Maar zoals ik al zei, misschien biedt Spanje de oplossing …

Wat zijn je hobby’s naast het veld?
Vrouwen (lacht), videogames, films en ook uitgaan naar discotheken. Daarmee kan ik m’n gedachten verzetten, wat soms welkom is na een vermoeiende training.

Heb je contacten met andere Senegalezen of West-Afrikanen?
Ja, met enkele jongeren die ik hier heb leren kennen, maar ook bijvoorbeeld met de Senegalezen zoals Gueye en enkele anderen die bij FC Brussels voetballen.
Het is leuk om met hen te kunnen praten over Senegal

Het is misschien wat vroeg, maar heb je al plannen voor na je voetbalcarrière? Wil je in het buitenland blijven of terug naar Senegal gaan?
Daar heb ik nog niet over nagedacht. Ik weet ook nog niet waar ik zal zijn op dat moment. Als ik met een buitenlandse vrouw trouw, blijf ik daar misschien wel.

Wat is volgens jou de reden van je succes?
De stiptheid, de bereidheid om te werken en het feit dat ik ook met iedereen bevriend ben. Dat zijn volgens mij de drie criteria waar mensen van houden.

Heb je ambities voor de nationale ploeg van je land?
Ik heb een dubbele nationaliteit (Frans-Senegalees) dus ik kan voor allebei spelen. Maar de Senegalese ploeg interesseert me het meest. Ik wil mijn op zoek gaan naar mijn herkomst. Het Senegalese team, lijkt me daarvoor ideaal. Op die manier haal ik opnieuw de banden met mijn moederland aan. En ja, ik denk wel dat ik een kans maak om geselecteerd te worden.

Redactievergadering

2008-04-24T18:45:00.002+02:00

Aanwezig: Nicki, Shana, Kim, Annelie, Julie, Sarah

Afwezig: /

Agendapunten:

Artikels 3: Recensie Hotel Rwanda: Kim
Rapportage koken: Nicki
Religie: Shana
Reizen: Sarah
Djembe
Op dinsdag 15 april tijdens Nederlands WS Afrikaans koken

Afspraken Dinsdag voor Djembé in Carte Blanche: van 17.30 tot 19u
Sabar foto’s trekken
Nicki gaat voorwoord schrijven voor het magazine. Hierbij komt ook een foto. Onder deze tekst komt ook de foto van elk redactielid
Iedereen zijn artikels nakijken + commentaar geven
Volgende week, reclame maken
Afspraak voor Pito regelen

Sabar uitgelegd bij El Hadji N'Diaye Rose

2008-04-24T18:31:00.000+02:00

Sabar maakt deel uit van een familie en verwijst dan ook naar heel het slagwerk. Maar elk instrument heeft zijn eigen naam. Zo heb je de Lamb die de bas speelt, de N’der die enkel gemaakt is om solo te spelen. De kleinere instrumenten zijn de M’bung Mbung. Van deze laatste heb je vier soorten en elke soort heeft een andere toon. De M’bung Mbung heeft een begeleidende taak. Verder heb je nog de grote Talmbat, de Tungoné en de M’bung M’bung Bal. Het is een beetje zoals bij de moderne instrumenten waarbij je bijvoorbeeld de basgitaar en de sologitaar hebt.

Sabar, de koninklijke trommel van Senegal

2008-04-24T18:26:00.001+02:00

Elk land heeft zijn typische tradities. Bij Senegal is de muzikale traditie niet heel bekend in de wereld. Onterecht. De muzikale Senegalese traditie is een trommel die je bespeelt met je hand en met een stok. Deze traditie wordt Sabar genoemd. Wanneer je de geluiden hoort die een Sabar produceert, ben je direct verkocht.
Er is maar één professionele Sabarleraar in België en dat is El Hadji N’Diaye Rose, zoon van meesterdrummer Doudou N’Diaye Rose. El Hadji werkte samen met o.a. The Rolling Stones, Peter Gabriël, James Brown en Clouseau. Hij is niet enkel een zoon van een meesterdrummer, hij is het zelf ook.

El Hadji N’Diaye Rose: Mijn hele familie speelt Sabar: vrouwen, dochters, zonen, kleinkinderen, iedereen. Mijn vader heeft 4 vrouwen en 40 kinderen. Ik heb dus 39 broers en zussen. Hij is een buitengewoon type. Hij is 78 jaar, maar nog altijd in goede gezondheid. (lach)

Aminatou: Uw vader, Doudou N’Diaye Rose heeft een groot aandeel gehad in de traditie van de Sabar.
Zijn vader en moeder zijn griots (traditionele communicatiespecialisten) maar ze spelen niet. Mijn vader is begonnen met zelf instrumenten te maken. Hij nam een fles, brak die in tweeën, bond er een vel over en begon te spelen. Hij heeft voor een revolutie gezorgd in de Sabarwereld. Mijn vader heeft contacten gelegd met de Amerikaanse Jazz waardoor hij twee culturen door elkaar gemengd heeft. Hij was de eerste die met traditionele instrumenten op het internationaal podium stond.

Wat heeft de Sabar tot de “koninklijke trommel van Senegal” gemaakt?
Elk Afrikaans land heeft zijn traditioneel instrument en in heel West-Afrika is dat de Djembé, zelfs in Senegal. Maar de Djembé is afkomstig van Mali. Malinezen die in Senegal wonen, hebben het meegebracht. De Sabar daarentegen is typisch Senegalees. Het is het instrument van de communicatie in Senegal. Vroeger had men er geen telefoon en de mensen communiceerden dan met de Sabar.

Zijn dat dan de Wolof-ritmes?
In Senegal zijn er een tiental etnische groepen en elke groep heeft zijn tradities. In Senegal is de officiële taal Wolof. Traditioneel wordt het Wolof-ritme gebruikt bij de Sabar. Er zijn ook nog andere Senegalese instrumenten maar de Sabar is het populairste.

Naar het schijnt brengt het vel van de Sabar geluk?
Als ik je iets van de Sabar geef dan zal je veel geluk hebben. Bijvoorbeeld als je een succesvolle winkel wil opstarten dan kan je een stuk van het vel in je winkel leggen. Dat zal mensen aantrekken en je zal veel volk over de vloer krijgen. Of als je populair wil zijn dan kan je het vel dragen en je zal heel bekend en geliefd zijn. Maar het is een geheim van de Sabar dat wij alleen kennen.

Wordt de Sabar gebruikt voor elke gelegenheid in Senegal?
We spelen vooral Sabar bij traditionele gelegenheden zoals het huwelijk, de geboorte en politiek. Maar ook bij bosbranden. Vroeger was er geen telefoon en wanneer men een bepaald ritme speelde, wist de brandweer dat hij moest komen. Daarnaast heb je ook nog het ritme van de besnijdenis. Om een echte man te worden moet je besneden worden. Na de besnijdenis wordt er een maand feest gevierd. Verder speelt men ook nog Sabar bij de paardenkoers. Voor ons is Sabar het traditionele instrument. We spelen het de hele dag, in de straten, zonder illusie en beklag. Alleen als er iemand gestorven is, speelt niemand in de wijk Sabar. En dat een week lang.

Waarom heb je gekozen om lessen Sabar te geven?
Ik ben de enige professionele Sabarleraar in heel België. Maar normaal geef ik geen les in Sabar en enkel in Djembé omdat het hier bekend is. Nu had Carte Blanche (de organisatie waar hij les geeft) een aantal kandidaten om Sabar te leren. Dus ik heb het een keertje geprobeerd. Maar ik kan geen les blijven geven want ik heb het veel te druk. Al mijn dagen zitten vol, behalve dinsdag en zondag maar dan geef ik soms concerten en workshops. Bovendien moet ik ook veel repeteren met Clouseau. Maar ik vind het leuk om Sabar te geven want dat ben ik. Bij mij thuis staat overal een Sabar, in de keuken, in de eetkamer, in het toilet, overal. Mijn kinderen spelen Sabar vanaf dat ze begonnen te kruipen.

Welk gevoel krijg je als je Sabar speelt?
Het is iets van mij, het zit in mijn ziel. Sabar spelen brengt me aan het lachen. Sabar is iets heel belangrijks in mijn leven. Het is mijn ding. Het is mijn tweede vrouw.

Recensie : Hotel Rwanda

2008-04-23T23:58:00.000+02:00

“In hun ogen ben je niets waard”

- Nick Nolte in Hotel Rwanda over het Westen

Hotel Rwanda is dé kaskraker van 2004. Regisseur Terry George, bekend van 'Some Mother's Son' en 'In the name of the father', wist met deze film zeker veel mensen te ontroeren. De man probeerde tien jaar lang een film over Afrika te maken die volgens hem de juiste beelden over het land weergaf en daarin is hij met deze geslaagd. De schitterende acteerprestaties van Don Cheadle, Sophie Okenodo en Nick Nolte slepen je helemaal mee in het verhaal.

De film geeft je een duidelijk beeld van wat er in 1994 in Rwanda is gebeurd. Specifiek, de burgeroorlog tussen de Hutu's en de Tutsi's. In Rwanda trachten de Hutu's die er de leiding hadden de Tutsi's uit te moorden. Inclusief Paul Rusesabagina en zijn familie. Paul zelf is hotelmanager en Hutu maar het probleem is dat heel zijn familie Tutsi is. Hij probeert er dan ook alles aan te doen om zijn vrouw en kinderen te beschermen tegen de Hutu's. Maar niet alleen zijn familie probeert hij te beschermen door hen te verbergen in zijn hotel 'Mille Collines' maar wanneer de VN zijn troepen terugtrekt, zit er bijna de volledige, resterende Tutsi-gemeenschap.

Een ontroerende film dus die een verhelderend beeld geeft op de afrikaanse geschiedenis. Door de af en toe schokkende beelden die in de film voorkomen, zou ik zeggen 'niet geschikt voor gevoelige kijkers'. De beelden maken immers wel duidelijk wat de gevolgen zijn van een burgeroorlog en van de slechte hulp van het Westen tijdens de genocide.

Blood Diamond, een pareltje van een film?

2008-04-20T21:33:00.001+02:00

Blood Diamond is een Amerikaanse film van Edward Zwick. Hem ken je waarschijnlijk ook wel van films als “The Last Samurai”, “I Am Sam”, “Shakespeare In Love” en Legends Of The Fall”. Net zoals in die laatste, werkte Zwick ook in Blood Diamond samen met Leonardo DiCaprio als één van de hoofdpersonages. En zoals we dat van hem gewoon zijn, maakte hij geen slechte keuze bij het toestemmen voor het spelen in deze film.

Het verhaal zelf speelt zich af in West-Afrika in het jaar 1999. In Afrika is het ondertussen bijna een gewoonte geworden: telkens wanneer er iets waardevol ontdekt wordt, breekt er oorlog uit. Dit maal gaat het om diamant. Diamant wordt in Afrika gebruikt om wapens aan te schaffen. Dat leidt in Sierra Leone tot een burgeroorlog om de controle van het diamantgebied. Het gevolg is duizenden doden en miljoenen vluchtelingen, van wie niemand ooit een diamant zag behalve Solomon Vandy. Hij werd gescheiden van zijn familie en gevangen genomen door het Revolutionary United Front, oftewel RUF. Onder Captain Poison moet Solomon diamanten zoeken. Enkele ogenblikken voordat het regeringsleger het gebied bestormt, vindt Solomon een grote roze diamant die hij net op tijd kan begraven. In de gevangenis beschuldigt Poison Solomon er openlijk van een diamant achter te houden. De ex-huursoldaat die nu smokkelaar is, Daniel Archer, is hier getuige van en gooit het op een akkoord met Solomon: Solomon wijst Daniel de plaats aan waar de diamant verstopt is en Daniel helpt Solomons gezin terug te vinden.

Blood Diamond begint schokkend, waardoor de toon van de film onmiddellijk gezet is. Je weet dat het film is, maar dan wel een film gebaseerd op de harde realiteit. Net dat maakt het moeilijk te geloven dat zulke situaties nog steeds bestaan. Een mooi voorbeeld hiervan zijn de kindsoldaten die aan bod komen in de film. Velen kennen deze voornamelijk als de kinderen voor wie we brieven moesten schrijven op school, maar Blood Diamond geeft hen een gezicht. De film toont hoe deze onschuldige kinderen gedrild worden tot meedogenloze soldaten.

En ja, ook ons Belgenlandje wordt vernoemd in de film, zij het met koning Leopold als een grote slechterik. Onder zijn bewind werden namelijk voor het eerst ledematen afgehakt.

Enkele minpunten zijn de clichés van de Amerikaanse filmindustrie. Zo blijkt er tussen de vele bloederige taferelen toch nog enigszins plaats voor romantiek tussen DiCaprio en Jennifer Connelly. Ook tegen het einde moeten onze twee al heel de film lang samenwerkende hoofdpersonages toch nog even een discussie uitvechten. Afgezien van deze feiten is Blood Diamond een prachtfilm waarin nog maar eens duidelijk wordt dat rijken nog steeds rijker worden terwijl armen steeds armer blijven worden. De film was zijn vijf nominaties voor de Academy Awards zeker waard.

Alles wat je nog niet wist over de djembé

2008-04-20T21:31:00.001+02:00

Oorsprong

Iedereen heeft zijn ritmische klanken al wel eens gehoord. We hebben het over de djembé. Dit instrument is een trommel die afkomstig is uit West-Afrika, met name Mali, Guinea, Senegal en Ivoorkust.

Aan de djembé werden speciale krachten toegeschreven. Ze werden gebruikt voor het uitdrijven van slechte energieën bij jongens en meisjes tijdens hun overgang naar de volwassenheid. Dankzij de uitwijking van de Numu, dat zijn Malese smeden die de djembé fabriceerden, geraakte de djembé verspreid.

De djembé heette oospronkelijk sambany en werd met de hand gemaakt van de boomstam van een Leky. Deze werd uitgehold en bespannen met een geitenvel. Met behulp van een touw bleef dat vel zitten. Vandaag wordt de djembé ook in de fabriek gemaakt.

Het vel dat voor de djembé gebruikt wordt is een natuurvel, afkomstig van een geit of een buffel.

Verschillende soorten

Er zijn drie grote soorten djembés. Een eerste is de traditionele djembé die geproduceerd wordt in de fabriek en met een touwbespanning bijeen wordt gehouden. Een tweede soort is de Westerse houten djembé die warm en vol klinken en een derde soort is de Westerse fiberglas djembé die feller en luider klinkt dan de houten. De twee laatste soorten houden het vel vast met spanhaken, wat het stemmen vergemakkelijkt.

Hoe bespeel ik de djembé,

Wil je de djembé bespelen, dan kan dat zittend of staand. Als je kiest om te gaan zitten, dan hou je de djembé tussen je benen. Als je liever blijft rechtstaan, dan wordt het instrument aan een touw over de schouder gehangen of wordt de djembé op een speciale standaard gezet.

Verschillende klankkleuren krijg je door met de vlakke hand of de vingertoppen te spelen. Er zijn meer dan 30 verschillende klanken mogelijk op de djembé.

Waar kan ik terecht?

In België kan op je meerdere plaatsen terecht om de djembé te leren spelen. Onze redactie raadt je alvast Carte Blanche in Antwerpen aan.

Carte Blanche vzw
Stuivenbergplein 38
2060 Antwerpen

Tel.: 03 663 24 08
Email: infocarteblanche@skynet.be

Youssou N'Dour doet AB swingen

2008-04-17T19:56:00.005+02:00

Youssou N’Dour, de grootste popster uit Afrika, was een tijdje geleden weer in ons land. Op 31 maart zette hij de AB op z’n kop met de mbalax. Dat is de hedendaagse muziek uit Senegal die hij vermengt met invloeden uit de Cubaanse samba, hiphop, jazz en soul.
Hij werd bekend door zijn hit '7 Seconds' met Neneh Cherry en de samenwerking met Westerse muzikanten zoals Peter Gabriël, Sting en Wyclef Jean.

Een tijdje terug bracht N' Dour Rokku Mi Rokka uit, de plaat die hij voorstelde tijdens zijn optreden in de AB.
Ook het lang verwachte nieuwe duet met Neneh Cherry, 'Wake Up (It's Africa Calling)', kwam aan bod. Cherry werd naar het einde opnieuw vervangen door een sterke invalster uit N'Dours eigen land. N'Dour sloot zijn concert af met een krachtige song die handelde over de schoonheid en rijkdom van zijn continent en niet over het eeuwige cliché van het arme Afrika.

Troto, het openbaar vervoer in Ghana

2008-04-14T21:16:00.008+02:00

Het openbaar vervoer in Ghana noemt Troto. Als je de troto wilt pakken moet je naar een Trotostation gaan waar je een ticketje kan kopen. Dan ga je op de troto zitten en wacht je tot hij vol is. Hij heeft immers geen vaste uren en vertrekt alleen als de troto vol zit. Het kan allemaal dus heel snel gaan maar het kan ook zijn dat je drie uur moet wachten. Meestal moet de Troto ook nog in gang geduwd worden. Je weet ook nooit op voorhand hoelang je er over gaat doen om je bestemming te bereiken. Alles hangt er vanaf of de Troto onderweg pech krijgt of niet…

De diamant met bloed aan de hand

2008-04-14T19:45:00.004+02:00

Bloeddiamant is illegale diamant uit de conflictgebieden in Afrika. Het wordt niet langs officiele weg verkocht maar wel op de zwarte markt. Met de opbrengst van de bloeddiamant worden rebellenlegers in de conflictgebieden gefinancieerd.

Studies van de Verenigde Naties wijzen uit dat er in de periode van 1996 tot 1997 een aandeel van 14 procent in de totale ruwhandel aan bloeddiamant bestond. Momenteel is dat volgens het Antwerp World Diamond Centre (AWDC), de vroegere Hoge Raad voor Diamant, nog maar 1 procent. Dat mede dankzij de nieuwe maatregel die er kwam sinds 2003. Deze omvat dat elke zending ruwe diamant vergezeld moet zijn van een Kimberleycertificaat.

Het Kimberleyproces regelt het toezicht op bloeddiamanten die de Europese Unie trachten binnen te komen. Binnen de E.U. zelf is er geen certificaat nodig. Het certificaat bevat het land van oorsprong en de geschatte waarde. Experts van het AWDC controleren de waarde, soort en het gewicht van de diamant terwijl de Federale overheidsdienst voor Economie de echtheid van het certificaat nakijkt.

Elk pakketje wordt door experts open gemaakt maar desondanks worden er af en toe nog fouten gemaakt. Een voorbeeld hiervan is de toevoer van ruwe diamant uit Ghana en Guyana. Ghanese certificaten zouden misbruikt worden om bloeddiamanten uit de diamantmijnen van Tortiya, een rebellengebied in Ivoorkust, toch van een certificaat te kunnen voorzien. Sommige worden vervalst of gestolen. Ghana kreeg hiervoor tijdelijk een facto-embargo, ze mochten namelijk enkel na controle door een ploeg van experts van het World Diamond Council diamanten uitvoeren. Het embargo is momenteel opheven.
Ook in Guyana (Zuid-Amerika) zouden nog bloeddiamanten uitgevoerd worden om de wapenaankoop van de FARC-rebellen in Colombia te financiëren. Guyana heeft geen sanctie gekregen omdat het Kimberleyproces er niet optreedt. Dat omdat de uitvoer niet onder de VN-definitie van bloeddiamanten valt.

Deze twee voorbeelden leggen de zwaktes van het Kimberleyproces bloot. Maar tegelijkertijd heeft het ook de geloofwaardigheid van de Ghanese certificaten in vraag gesteld en uitvoerroutes via Mali ontdekt. De strijd tegen bloeddiamanten wordt dus steeds harder.

Redactievergadering

2008-04-13T21:44:00.001+02:00

Aanwezig: Annelie, Julie, Nicki, Sarah, Shana & Kim

De artikels voor de 2e deadline werden verdeeld:

Annelie: recensie film ‘Blood Diamond’
Julie: Interview over ontwikkelingshulp
Shana: artikel over de nominaties voor de ‘Ebbenhouten Schoen’
Sarah: recensie over Mata Mata & Pilli Pilli
Nicki: Interview met een gemixt koppel
Kim: artikel over bloeddiamant

Plannen:

Dinsdag 15 april afspraak om samen Afrikaans te gaan koken en daarna naar de djembéles in Carte Blanche te gaan. Eventueel ook nog combineren om foto’s te gaan trekken in de sabarles.
Recepten zoeken om dinsdag klaar te kunnen maken.

Er werden al ideeën gevormd voor de artikels tegen de 3e deadline:

- Fedasil heeft eindelijk geantwoord: met iemand van daar een interview doen en een artikel over schrijven.
- Pitto: Marc Swaegers die instaat voor het project Jongeren voor Jongeren is terug en kan gecontacteerd worden. Hierover zal een artikel worden uitgeschreven.
- Recensie over de djembéles, Afrikaans koken, en een Afrikaanse CD
- Eventueel artikel over religie.

Er werden ideeën geformuleerd rond mogelijke reclame in het magazine:

- Melocakes
- Fanta
- Bananenfrietjes

Nog steeds geen einde aan gijzeling in Mali

2008-04-11T21:39:00.002+02:00

De Oostenrijkse Wolfgang Ebner en Andrea Kloiber worden nu al enkele weken gegijseld, vermoedelijk in Mali. Baqmi maakte zijn eisen ondertussen bekend maar de Oostenrijkse regering wil en kan niet toegeven.

Op 22 februari werden in het Zuiden van Tunesië twee Oostenrijkers ontvoerd door de Noord-Afrikaanse Tak van al Qaeda (Baqmi), een algerijnse guerillabeweging die vroeger bekend stond als de Salafisten Groep voor Predeking en het Gevecht (GSPC).

De slachtoffers zijn de 51-jarige belastingsadviseur Wolfgang Ebner en de 44-jarige verpleegster Andrea Kloiber. Beiden zijn afkomstig uit Salzburg en trokken rond in Tunesië in hun 4X4. Het was pas op 10 maart dat hun ontvoering werd opgeëist door de Baqmi. Christine Lenz, de moeder van de ontvoerde vrouw, beweerde dat de slachtoffers zich in het grensgebied tussen het noorden van Mali en Algerije bevonden. De gijzelaars zouden vastgehouden worden in het noorden van Mali op ongeveer 150 km van Kidal.

De Oostenrijkse kanselier verklaarde niet te onderhandelen met terroristen, toch beweren bronnen uit het noorden van Mali dat de gijzelnemers al via verschillende kanalen contact hadden met de Oostenrijkse regering. Ze eisten de vrijlating van islamitische gevangenen in Algerije en Tunesië. Op 13 maart om middernacht zou het ultimatum verstrijken, maar wegens een tweede eis, namelijk 5 miljoen dollar losgeld, daalde de spanning. Volgens SITE Intelligence Group, een Amerikaanse groep die publicaties van extremistische groepen bewaakt, is er een nieuwe limietdatum, namelijk 6 april 2008 om middernacht. Na het verstrijken van deze datum houdt SITE Intelligence Group Oostenrijk, Tunesië en Algerije verantwoordelijk voor het leven van de gijzelaars.

De gijzelaars waarschuwen de gijzelaars gedood zullen worden indien men hen met geweld probeert te bevrijden. De internationale Stichting Kadhafi zou zich momenteel in de beste positie bevinden om de zaak op te lossen, desnoods door het losgeld zelf te betalen. Maar de onderhandelingen verlopen niet gemakkelijk omwille van de gevechten tussen het Maleense leger en de Toeareg opstandelingen in het Noordwesten van Mali.

2008-04-10T16:40:00.009+02:00

Gastland Ghana eindigt derde

2008-04-10T13:30:00.001+02:00

Het Afrikaans landenkampioenschap zit er weeral op. Van 20 januari tot 10 februari streden verschillende Afrikaanse landen om de titel in Ghana. Titelverdediger Egypte kroont zich voor de zesde keer tot Afrikaans kampioen. Kameroen en Ghana eindigde respectievelijk tweede en derde.

Dit jaar vond de Africa Cup plaats in Ghana, gelegen in het westen van Afrika. Eerder al in de jaren 1963, 1978 et 2000 organiseerde de Confederation of African Football (CAF) de voetbalcompetitie in Ghana. Het gastland Ghana deed al voor de 16e keer mee aan de competitie.

In totaal namen 47 Afrikaanse landen deel aan het tornooi. Deze landen werden opgedeeld in 12 groepen en speelden voorrondes tegen elkaar. De verdeling van de groepen hangt af van de resultaten van de vorige jaren. De beste scores van de voorrondes gingen door, speelden wedstrijden tegen elkaar en streden om de titel.

Egypte en Kameroen, ook wel de farao’s en de ontembare leeuwen genoemd, streden in de finale voor de titel “beste Afrikaans voetballand”. Maar het is Egypte die voor de zesde keer de Afrikaanse titel won door Kameroen te verslaan met 1-0. Eerder schakelden de leeuwen in de halve finale Ghana uit, maar titelverdediger en topfavoriet Egypte was te sterk. In de kleine finale streden Ghana en Ivoorkust voor de derde plaats. Gastland Ghana won uiteindelijk met 3-2 van Ivoorkust en kon zo nog een plaatsje op het podium veroveren.De “blackstars” uit Ghana en de bondscoach Claude Le Roy zijn best tevreden met een derde plek, al konden ze hun droom niet waarmaken om voor de 5e keer én in eigen land kampioen te worden.

Voor het organiserende land Ghana was het Afrikaans kampioenschap niet enkel een sportief, maar ook een sociaal en economisch gebeuren. Zo’n competitie en strijd tussen verschillende landen gaat elk jaar opnieuw de wereld rond en haalt heel wat kijkcijfers.

Genomineerden Ebbenhouten Schoen bekend

2008-04-08T18:54:00.004+02:00

De Ebbenhouten schoen, in het Frans le Soulier d'ébène, is een voetbaltrofee die jaarlijks uitgereikt wordt aan de beste Afrikaanse speler in de Jupiler League. De jury bestaat uit bondscoach René Vandereycken, alle trainers uit de drie nationale afdelingen, leden van de Belgische sportredacties (geschreven en audiovisuele pers) en leden van een erejury voorgezeten door Georges Heylens

De Marokkaan Mbark Boussoufa (Anderlecht), Rode Duivel Marouane Fellaini (Standard), de Egyptenaar Ahmed Hassan (Anderlecht), de Congolees Dieumerci Mbokani (Standard) en de Senegalees Mohamed Sarr (Standard) zijn dit jaar genomineerd voor de verkiezing van de 'Ebbenhouten Schoen 2008'. De laureaat van deze 17e editie wordt na een tweede stemronde op een gala-avond op maandag 28 april in Brussel bekroond met de Ebbenhouten Schoen.

Overzicht van de vorige winnaars

Jaar	Naam	Club	Nationaliteit
1992	Daniel Amokachi	Club Brugge	Nigeria
1993	Victor Ikpeba	RFC Liège	Nigeria
1994	Daniel Amokachi	Club Brugge	Nigeria
1995	Godwin Okpara	Eendracht Aalst	Nigeria
1996	Celestine Babayaro	RSC Anderlecht	Nigeria
1997	Emile Mpenza	Excelsior Moeskroen	België
1998	Eric Addo	Club Brugge	Ghana
1999	Souleymane Oulare	KRC Genk	Guinee
2000	Hervé Nzelo-Lembi	Club Brugge	Democratische Republiek Congo
2001	Ahmed Hossam	AA Gent	Egypte
2002	Moumouni Dagano	KRC Genk	Burkina Faso
2003	Aruna Dindane	RSC Anderlecht	Ivoorkust
2004	Vincent Kompany	RSC Anderlecht	België
2005	Vincent Kompany	RSC Anderlecht	België
2006	Mbark Boussoufa	AA Gent	Marokko
2007	Mohammed Tchité	RSC Anderlecht	Democratische Republiek Congo

Interview Ransford Addo: 'als ik groot ben word ik profvoetballer'

2008-04-06T18:41:00.004+02:00

De Ghanese voetbalspeler Ransford Addo (24) droomde er altijd van om in Europa te voetballen. Vandaag is hij al 8 jaar actief op het veld in België. Hij startte zijn carrière bij de voetbalploeg Bordeaux in Frankrijk en speelde kort nadien vele jaren voor Club Brugge. Ook in Harelbeke en Deinze heeft hij 1 jaar zijn voetbalkunsten geshowd. Nu speelt Ransford al 1 jaar, als centrale verdediger bij Royal Antwerp F.C.

Ik had altijd de droom om Europees voetbal te spelen. Het niveau van voetballen in Ghana is niet zo hoog als hier in Europa. Er zijn veel sportclubs en sportscholen in Ghana, maar de techniek die je hier leert kan je daar niet opsteken. Al de sportliefhebbers in Afrika kijken met heel veel bewondering op naar het Europese voetbal op televisie. Omdat voetbal ook in Ghana ontzettend populair is, is het voor vele een uitdaging om hier te komen spelen.

Het voetballen zit bij ons in familie en ik kreeg het van kleins af aan mee. Mijn vader is manager van een van de beste clubs in Ghana en ook mijn oudere broer, Eric Addo heeft het ver geschopt. Hij is een schitterende verdediger bij PSV Eindhoven. Ik ben zeker niet jaloers op zijn prestatie. Hij is echt een goede voetballer dus ook veel bekender als ik. Eric heeft er ook hard voor moeten werken om aan de top te komen. Dus ik mag fier op hem zijn.

Mijn broer kreeg de kans om in Europa te voetballen en ik volgde hem. En ik heb er geen seconde spijt van. Ik probeerde eerst 4 maanden bij de franse voetbalploeg Bordeaux maar de taal was een echte afknapper omdat ik geen woord Frans spreek. Daarna was ik 5 jaar bij Club Brugge, maar daar kwam ik nauwelijks aan spelen toe. Vorig jaar had ik een schitterend seizoen bij Deinze en tekende dit jaar een tweejarig contract bij Antwerp. Het is echt fijn spelen hier, er wordt goed samengewerkt en veel plezier gemaakt.

Ransford heeft nog altijd contact met zijn familie. Zijn zus, vader en moeder wonen nog steeds in Ghana maar Ransford belt ze elk weekend. Vader Addo komt zijn zonen ook regelmatig bezoeken. Vroeger miste hij zijn familie heel erg, maar nu woont hij al 8 jaar samen met zijn vriendin in Berchem en is hij het hier gewoon geworden. Moest ik terug naar Ghana gaan zou ik het hier missen, het is echt leuk wonen in België. De mensen zijn zo vriendelijk.

De broertjes en de familie Addo worden ook in hun geboorteland Ghana vaak (op straat) aangesproken. Daar staan ze bekend als “de Ghanese toppers van Europa”. De mensen uit West-Afrika volgen daar de voetbalcompetitie via het internet en kijken naar de matchen die op televisie uitgezonden worden.

Ondanks dat Ransford een grote supporter is van de AC Milan droomt hij ervan om in de Nederlandse of Engelse competitie te spelen. De sfeer en de supporters in zo’n competitie zijn nog helemaal anders als hier.

Buiten het voetbal houdt Addo zich vooral bezig met film en muziek. Ik kan me niet enkel flink uitleven op Afrikaanse muziek maar ook op R&B en Hip Hop kan ik heel moeilijk lijven stilzitten.

Of ik hier in België blijf of terugkeer naar Ghana, dat zal de toekomst moeten uitwijzen. Ik hoop op dit moment maar één ding, dat we met Antwerp naar eerste klas gaan, daar waar Antwerp hoort te zijn.

Provincie Antwerpen schenkt gebruikte pc's aan Ghana

2008-04-02T17:45:00.004+02:00

Een vijftigtal gebruikte pc's, servers en ander computermateriaal worden door de provincie Antwerpen aan een school in Ghana geschonken. Dat meldt de Gazet van Antwerpen op haar website.

De pc's zullen worden gebruikt in twee computerklasjes in het dorp Kpando. Volgens een woordvoerder is het materiaal naar Belgische normen verouderd, maar zal in Ghana nog graag gebruikt worden. Alle omliggende scholen zullen naar Kpando komen om over "de computer" te leren. De eerst komende periode zullen de lessen gegeven worden door Vlaamse onderwijzers, terwijl leraars uit Kpando een opleiding krijgen. Daarna zullen lokale leerkrachten de lessen overnemen.

Ik ben vandaag zo vrolijk

2008-04-01T19:35:00.002+02:00

Wist je dat de mensen in West-Afrika altijd open en welgezind zijn?
Normaal, zou je op het eerste gezicht denken maar niets is minder waar!

In West-Afrika worden de mensen niet onderdrukt en de meeste landen hebben een democratie, maar economisch gezien hebben de mensen het moeilijk. Maar dat laten de west-afrikanen niet aan hun hartje komen en gelukkig maar want anders zou iedereen er depressief zijn!

De sfeer in Afrika is daardoor in het algemeen positief en zeer aangenaam.

Beleef een onvergetelijke vrijwilligersvakantie in Ghana

2008-03-30T22:24:00.004+02:00

Heb je na al dat lezen ook zin om naar het indrukwekkende West-Afrika te trekken? Jongerentravel maakt dat voor je waar!
EQ-travel maakt het mogelijk om de wereld eens op een andere manier te ontdekken.

Meer specifiek: Je gaat 7 dagen op vakantie in Ghana. Je leert het land, de bevolking en de cultuur beter kennen. Nadien ga je 6 dagen echt op 'vrijwilliggerswerk'. Tijdens die dagen logeer je in een Ghanees gastgezin en ga je werken in een een weeshuis. Hier ga je kinderen verzorgen, help je hen met hun huiswerk, spelletjes met hen spelen en nog zoveel meer.

"Het geeft je vakantie net dat ietsje meer. Een ding is zeker: deze ervaring neem je de rest van je leven mee" aldus Jongerentravel zelf.

Verslag Redactievergadering 7

2008-03-20T14:32:00.004+01:00

Aanwezig: Sarah, Julie, Shana, Annelie & Kim
Afwezig: Nicki (ziek)

Agendapunten:

Er kan pas vanaf 11 april contact worden opgenomen met het Pito aangezien Mark Segers momenteel in Senegal zit en dan pas terugkeert.
Kim heeft een interview gepland met één van de getrouwde koppels uit Senegal
Kim heeft een mail verstuurd naar de djembé om een les te mogen bijwonen
We zullen voor het magazine djembé en sabar samen bespreken
Er moet nagedacht worden over ideeën in verband met het vluchtelingencentrum
Julie heeft een interview geregeld met ontwikkelingshelpster Griet tijdens de tweede week van de paasvakantie
Annelie gaat tijdens de paasvakantie een interview houden met iemand van de Ghana Friendship Union Turnhout. Er zijn ook veel activiteiten die zij organiseren en ook daar zal ze achter horen.

Kora Jazz Trio

2008-03-20T12:02:00.003+01:00

Kora Jazz Trio is een muzikale band met spelers uit West-Afrika. Zo heb je de senegalese pianist, Abdoulaye Diabaté. Die ook een van de meest gevraagde componisten is van zijn generatie. Daarnaast heb je Djeli Moussa Diawara die een zeer goede kora-speler en zanger is uit Guinee. Als laatste heb je ook nog Moussa Cissoko die meester-percussionist is. Hij wordt ook wel de Senegalese Peter Gabriel genoemd.
Dit trio brengt heerlijke beats uit de Afrikaanse traditie en de jazz.

Religies in West-Afrika

2008-03-20T11:57:00.003+01:00

In Senegal en Mali is het grootste deel van de bevolking islamiet. In Senegal is dat zelfs 90%, de andere 10% zijn christenen en animisten (=traditionele natuurreligies). In Ghana heeft het Christendom de grootste aanhang (63%) gevolgd door de Islam (16%) en de traditionele Afrikaanse godsdiensten (26%). Het Christendom heeft in Ghana veel aanhang doordat het zuiden van Ghana veel invloed gehad heeft van de Europeanen in de 13e eeuw. Senegal is in de loop van de 18e eeuw definitief veroverd door de Islam.
In al deze landen is er wel vrijheid van godsdienst.

Sieraden in het oude West-Afrika

2008-03-20T11:29:00.002+01:00

In het oude West-Afrika werden vooral bronzen juwelen gemaakt. Die werden aangevoerd vanuit het Middellandse Zeegebied via de karavaanroutes door de Sahara. Later werd brons over zee vervoerd door o.a. de Portugezen. De economische welvaart van de volkeren bepaalde in welke mate ze deze sieraden konden maken. Vooral de rijke volkeren zoals de Ashanti (Ghana), Fanti (Ghana), Fon (Benin) en andere Benin-stammen maakten sier- en gebruiksvoorwerpen uit brons. Daar ontstond dan ook de hofkunst. Voorwerpen werden hier gemaakt om de creativiteit te stimuleren.

Later nam aan het hof van het de Ashantehene, de keizer van het Ashanti-rijk, het goud de plaats in van het brons. Het gebruik van goud was zeer uitzonderlijk, want dat komt slechts in een paar andere stammen voor.

Tegenwoordig is het brons bijna overal verdwenen. Vermits het zijn status van kostbaar materiaal heeft verloren, is het ook minder interessant om te gebruiken. Alleen de Mossi’s uit Burkina Faso, die de kunst van het gieten van het brons hebben overgenomen, maken nog sieraden met een zekere originaliteit.

Senegalese gastronomie

2008-03-20T10:59:00.002+01:00

Wist je dat het nationaal gerecht van Senegal De Tiébou Diène is? Het is een gerecht dat bestaat uit rijst en vis. Allereerst moet de vis gedroogd worden. Vervolgens wordt hij samen met uien in olie gebraden om tenslotte te sudderen in een tomatensaus met groenten. Wat de rijst betreft... daarvoor gebruikt men gebroken rijst in plaats van lange rijst die gekookt moet worden in het kookvocht van het gerecht.

Een ander typisch Senegalees gerecht is Yassa. Dit gerecht kan je trouwens uitproberen in Mata Mata & Pili Pili in Antwerpen. Je kan het bereiden met kip, vis of schapenvlees. Deze worden een ganse nacht gemarineerd in een mengeling van citroensap, uiringen en pigment. De volgende dag moeten ze samen met de marinade op houtskool sudderen. Yassa wordt gegeten met witte rijst.

Een echte aanrader is dan weer de gevulde harder à la Louisienne. Een vette ontgrate vis wordt ontveld. Dat vel houdt men nog even bij. Het vlees van de vis wordt fijngedrukt en daarna wordt hij gemengd met verschillende kruiden. Vervolgens plaatst men hem opnieuw in het vel en wordt hij dichtgenaaid. Het lekkerst is de vis op te dienen met groenten en de saus van het kookvocht.

Groenten en deegwaren op basis van aardnoten die gaargekookt worden met een ragout van schapenvlees of kip. Dat noemen we De Mafé. Ter afwerking wordt het gerecht gekruid met typische Afrikaanse kruiden.

Enkele typisch Senegalese vruchten zijn dan weer mango's, corossol, dat zijn zuurzakken, en guaves.

Heerlijke Senegalese dranken vind je terug onder de naam FLAG-bier, gerstebier, palmwijn, kinkeliba of je vraagt gewoon achter muntthee, cocktails op basis van bissap en dranken met gember of meloen.

Mata Mata Pili Pili (Dikke en dunne)

2008-03-20T10:53:00.006+01:00

Als je afrikaans wilt eten dan is Mata Mata Pili Pili zeker de moeite waard. Heel veel rare smaken moet je niet echt verwachten. Het eten blijft normaal, geen zebra of slang dus.
Bij het aperitiefje krijg je lekker brood met een slaatje dat je mond letterlijk in vuur en vlam zet. Al een geluk waarschuwt de ober je.

Het eten was in het algemeen zowel zeer fijn als lekker klaargemaakt. En de presentatie mocht er ook best zijn. Zo werd de vis in een groot blad sla gelegd wat er best aantrekkelijk uitzag. Dat heb ik persoonlijk niet kunnen proeven maar het werd bevestigd door collega-journalist in spe Shana Bogaerts. Wat ook een aanrader is, zijn de scampi's in cocossaus. Dat is een voorgerecht afkomstig van Ivoorkust. Zeer lekker maar je moet natuurlijk wel cocossmaak lusten.

Een hoofdgerecht van Senegal is Yassa. Dat bestaat uit kip met ajuin en citroensaus samen met rijst. Zeer lekker. Als dessert heb je de klassieke ijscoups die dus niets afrikaans zijn maar daarnaast heb je ook een gefambeerde banaan in batida del coco met een bolletje vanilla. Persoonlijk vond ik dit een zeer waardige afsluiter.

Een minpunt is dat de gerechten niet zo groot zijn en drie gangen dus echt wel noodzakelijk zijn. Dan nog ga je niet zeker met een rond buikje naar buiten. Al vullen de m&m's bij de rekening wel een deel van het overblijvend gaatje in de buik.

Bloeddiamant

2008-03-20T10:53:00.004+01:00

De bloeddiamant is afkomstig uit conflictgebieden in Afrika. Bloeddiamant is illegaal en wordt niet langs officiële weg verkocht maar wel op de zwarte markt. Met de opbrengst van de bloeddiamant worden rebellenlegers in de gebieden gefinancieerd.

Het Antwerp World Diamond Centre (ACWD) of de Hoge Raad voor Diamant doet er alles aan om het binnenkomen van bloeddiamant te voorkomen. Om dit tewerk te stellen hanteren ze het zogenaamde Kimberley certificaat. De invoer en de uitvoer van ruwe diamant is enkel toegestaan wanneer ze vergezeld zijn van een geldig Kimberley Process Certificaat. Zonder bewijs dat de diamant legaal is, komt ze dus niet binnen.

In januari 2007 kwam de film 'Blood Diamond' uit die gaat over de handel in en de strijd tegen bloeddiamanten. Het ACWD betreurt dat de film een totaal vertekend beeld neerzet van de diamantsector. In de film zou namelijk veel te weinig aandacht worden besteed aan de strikte maatregelen die in de sector gelden. De sector nodigde daarom het hoofdpersonage Leonardo DiCaprio uit om zelf een kijkje te komen in het Antwerp World Diamond Centre.

Verslag Redactievergadering 6

2008-03-16T21:48:00.003+01:00

Aanwezig: Sarah, Julie, Nicki, Shana, Annelie & Kim

Afwezig: /

Agendapunten:

De verschillende thema's waarover we een interview kunnen doen, werden voorlopig verdeeld. Zodat iedereen zeker één interview gedaan heeft tegen de deadline op 7 april:

- Interview met Sugar Jackson (west-afrikaanse bokser) : Annelie

- Interview met 3 getrouwde koppels: 1 voor Kim, 2 voor Nicki of eventueel een van de 2 laatste voor Sarah.

- Asielcentrum: interview met vluchteling & algemene informatie i.v.m. Asielcentrum (Fedasil: Kapellen): Shana.

- Ontwikkelingshulp: interview met Griet (meisje dat ontwikkelingshulp deed in West-Afrika): Julie -> human intrest interview

- Voetballers van West-Afrika: Sarah, interview met voetballer van Beerschot.

- Ghana Friendship Union: interview door Annelie indien mogelijk

- School “Pitto”: eventueel interview door Shana, anders wordt er een recensie of een artikel over geschreven.

- eventueel interview met de man die afrikaanse workshop doet met 20 kinderen (nog niet verdeeld)

- er is al reeds één interview afgenomen door Julie met de sabarmeester El Hadji.

Er werden enkele ideeën geformuleerd over wat te doen met de reeds verzamelde informatie:

- Sabar: interview wordt verwerkt in een artikel

- Dans: fotoreportage, eventueel met een klein artikel of recensie

- 14 maart gaan we eten in een afrikaans restaurant. Hier wordt een artikel of een recensie over geschreven.

Ideeën die nog uitgewerkt moeten worden:

- Bellen naar FedAsil. Shana heeft reeds naar FedAsil gebeld maar men vond onze vraag te breed. Dus moeten we de vraag specifiëren en opnieuw bellen.

- Opnieuw bellen naar ploeg Beerschot. Sarah heeft reeds gebeld maar kreeg enkel een speler van Kameroen te pakken, terwijl er drie van Ghana spelen.

- Bellen voor djembéles

- Bellen naar Ghana Friendship Union. Annelie belde naar Ghana Friendship Union maar zonder succes want de man die we nodig hadden was niet aanwezig.

- Bellen naar school 'Pitto'

Nieuwe ideeën:

- Recensie schrijven van een afrikaanse CD en/of film. Eventueel van de film 'Blood Diamond' als we het idee van bloeddiamanten niet verder uitwerken. In Ghana is een embargo geweest i.v.m. bloeddiamant en hierover kunnen we ofwel een artikel schrijven en/of een interview.

- eventueel Afrikaanse kooklessen bijwonen

- of zelf een Afrikaanse avond organiseren en Afrikaanse gerechten maken

Om alles een beetje op orde te krijgen, maakten we concrete afspraken:

- tegen 19 maart heeft iedereen vragen voor zijn interview voorbereid zodat we deze kunnen bespreken.

- tegen 17 maart selecteert iedereen die foto's genomen heeft al een deel van zijn foto's. De mooiste worden gekozen voor de fotoreportage van het Afrikaans dansen.

- we besloten zelf een afrikaanse avond te houden op 11 april (datum voorlopig) en afrikaanse gerechten te maken.

Héérlijk ...

2008-03-16T18:43:00.003+01:00

Mata Mata Pilli Pilli (Dikke en Dunne) is zeker een aanrader. Een menukaart voor ieders wat wil.
Lekkere voorgerechten zoals vissoep, scampi’s, gekruide kippenboutjes wisten onze lege magen te vullen.
Nadien, een hoofdmenu om "u" tegen te zeggen. Het was genieten én smullen van de kip met sappige kokos bedekt met een zacht kerriesausje, lamsvlees, visgerecht of een vegetarische groenteschotel.

En geef toe, wat is op restaurant gaan zonder een dessert? Een héérlijke ijscoupe, fruitsalade of banane flambé met kokos kon iedereen verleiden. In een eenvoudig maar mooi gedecoreerde ruimte brachten we onze avond gezellig door in de Hoogstraat in Antwerpen.

Enkele leuke citaten:

“ Ik sta echt in vuur en vlam”
“ Wow, is het al zo laat?”
“ Witte of rode wijn?”
“ Lekker éh!”
“ Toiletpapier is op”
“ Durf jij dat vragen?”
" Het was leuk, gezellig, grappig én lekker, ‘t was af!"
“Dat moeten we meer doen, niet?”

Mata Mata & Pili Pili

2008-03-14T22:46:00.004+01:00

Ongeduldig stonden we om vijf voor zes te wachten tot de deuren van Mata Mata & Pili Pili zouden opengaan. 'Ongeduldig' omdat we benieuwd waren naar wat er ons voorgeschoteld zou worden. We hadden ons immers al voorbereid op het ergste: een menu vol zebra, krokodil en slang! Gelukkig kon de realiteit ons bekoren. Het menu bestond uit allerlei gerechten met curry, kokos en banaan. Ikzelf bestelde een groentecurry met okra. En ik proefde dat het goed was! En dat was ook wel nodig na een 'bom' van een aperitief. Bij het aperitief hadden we namelijk broodjes gekregen met een uiterst pikant sausje. We waren gewaarschuwd door de ober, maar toch kon geen een van ons allen het laten het goedje te proeven. Het resultaat mocht er ook wezen: een hysterisch naar water snakkende tafel in Mata Mata & Pili Pili...

Maar zoals ik al zei hebben het hoofdgerecht en vooral het dessert dat vurige begin goedgemaakt. En dat dessert was voor mij een coupe Brésilienne, maar ook de Dame Blanche en de Banane Flambé werden gesmaakt.

swingen op de afrikaanse vibes

2008-03-14T15:34:00.012+01:00

De afrikaanse dans is ons zeer goed bevallen. We hebben het dan wel niet zelf mogen doen maar het kijken is zeker ook de moeite waard. Je lacht gegarandeerd.
Kan je u niets voorstellen bij Afrikaanse dans, kijk dan eens naar het volgende filmpjes. Luisteren is ook belangrijk!

Hier zie je een stukje van de dans. (Het waren lessen voor beginners)

Armste landen zwaarst getroffen door stijgende voedselprijzen

2008-03-14T15:34:00.011+01:00

De voedselprijzen worden steeds duurder. De internationale tarweprijzen stegen het laatste jaar met 83% waardoor het een belangrijke bedreiging wordt voor het overleven van de armste bevolkingslagen uit ontwikkelingslanden. Dat zegt FAO, de Food and Agriculture Organisation. De voedselcrisis bedreigt volgens hen 36 landen waarvan 21 op het Afrikaanse continent.

Deze crisis heeft ook gevolgen voor het World Food Programme, want door het steeds duurder wordende voedsel kunnen ze minder voedsel kopen met hun budget en dus ook minder mensen helpen. Het WFP betreurt dat ze minder mensen kunnen helpen in tijd van nood. In gebieden waar er voordien geen voedseltekort was, dreigt men nu ook met een tekort wat te wijten is aan het feit dat mensen hun voedsel niet meer kunnen betalen.

Het Internationaal Fonds vraagt maatregelen op korte termijn zodat de armste landen de stijgende voedsel- en brandstofprijzen kunnen counteren. Het IMF wil nu leningen beschikbaar stellen om de stijgende levenskosten te compenseren.

Africa Works

2008-03-14T15:23:00.003+01:00

Zanger Youssou N'Dour en Benetton hebben de handen in elkaar geslagen om kleine ondernemers in Senegal een duwtje in de rug te geven. Het positieve gevolg hiervan: een opvallende campagne en flashy t-shirst.

In Afrika is het lang niet makkelijk om op jezelf een succesvol bedrijfje uit de grond te stampen. Ook al heb je dan nog zo'n geweldig business-idee op zak, zonder centen kan jen iets beginnen. Lenen bij grote banken is ook al geen optie want daarvoor ben je op dat moment nog niet beduidend genoeg. Ook al is het benodigde startkapitaal lang niet zo hoog - slechts enkele honderden dollars - toch krijg je ze niet bij elkaar. Nog veel te vaak botst men, en dan vooral vrouwen, in Afrika tegen dat probleem.

Maar de oplossing is nabij: micro-kredieten. Dat zijn kleine leningen voor kleine ondernemingen en net daarover gaat Benettons 'Africa Works' campagne.

Nu kan je misschien denken: en wat heb ik daar mee te maken? Wel, stap binnenkort maar eens binnen bij Benetton en je zal meteen de leuke 'Africa works' t-shirts zien liggen. Je vindt ze in verschillende kleuren en prints en voor €149.95 zijn ze van jou.

Het doel: voor jou een leuke t-shirt én voor het 'Africa works' project van Benetton financiele steun.

Je ziet het, soms is het helemaal niet zo moeilijk om iets voor het goede doel te doen!

West-Afrikaanse tips om mannen te verleiden

2008-03-13T22:06:00.002+01:00

Wil je weten hoe vrouwen uit West-Afrika een man aan de haak slaan? Lees dan hun methode.

In West-Afrika is het niet voldoende om een mooi figuurtje te hebben. Daarom gebruiken vrouwen ook verschillende verleidingstrucs. Zeer bekend en gegeerd zijn de Thiouraye of encens, een kruidige wierrook die een lekkere geur geeft aan je kamer, geesten verdrijft en je minnaar op hol doet slaan. Een andere methode is de “BinBin”, klingelende kralen die je om je middel draagt, maar hetzelfde doel nastreven.
Ben je meer voor lingerie? Dan is de petit pagne misschien iets voor jou. Alleen een kort onderrokje in allerlei kleuren en met details zoals kant, kraaltjes en spiegeltjes moet ervoor zorgen dat je de man van jouw dromen versiert.

Mode uit West-Afrika

2008-03-13T21:46:00.001+01:00

Pagnes en Boubous

Zo heten de opvallende en typische kledingstukken die in West-Afrika vaak worden gedragen. Het eerste alleen door vrouwen, het tweede door zowel man als vrouw.
De pagne is een enkellange omslagrok die door bijna alle West-Afrikaanse vrouwen wordt gedragen. Ook hier is kledij echter aan modetrends onderhevig. Een outfit (pagne, top en foulard) wordt steeds uit dezelfde stof gemaakt. Het gebruik van nieuwe stoffen, verschillende kleuren en afwerkdetails zoals linten zorgt daarom voor een vernieuwend modebeeld.
Daarnaast is er de meest in het oog springende kledij: de Grand Boubou. Het is een islamitisch kledingstuk dat als bovenstuk dient en helemaal tot op de grond valt. Daaronder wordt door de vrouwen een pagne en door mannen een wijde broek gedragen.
Deze laatste wordt door zowel jong als oud gedragen en op feestelijke gelegenheden krijg je verschillende met borduursels versierde creaties te zien.

Foto’s volgen nog

Simulaghamé - ODiarrééh

2008-03-12T22:35:00.007+01:00

Het West-Afrikaans dansen bevalt ons!
Echt getrommel, vrolijk ritmisch handgeklap, typische Afrikaanse bewegingen én een ongelofelijk-spontane senegalese leraar zorgden deze avond voor heel wat kippevel-momenten. Een leuke groep meiden zien shaken op live getrommel. We kunnen u garanderen, héérlijk al om er gewoon naar te kijken (lees: jaloers staren) maar ook gewoon erg verleidelijk om hartstochtelijk mee te gaan dansen.

Door de benen, handen op de knieën, het hoofd op het ritme van de ene naar de andere kant schudden én gewoon nazingen wat er in het Senegalees gezongen (gebrabbeld) wordt ~ “OoDiarreeh, Simulghamé” ~ moet toch geweldig zijn?! Het klonk in ieder geval heel mooi zo samen.

1 ding is zeker: ‘o, dat wil ik ook kunnen” is de standaardzin van ons allemaal op zo’n avond. Volgend jaar staan wij daar ook alles te geven, alle ledematen los te shaken. Fantastisch toch. Laat het ritme ons lichaam maar leiden…
Leuke avond dames en ge weet het hé: Simulaghamééé!

Lonely, i'm so lonely ...

2008-03-09T14:16:00.004+01:00

Aliaune Damala Bouga Time Puru Nacka Lu Lu Lu Badara Akon Thiam, of beter bekend onder de naam AKON werd geboren in Senegal op 18 oktober 1981. Later verhuisde hij met zijn familie naar Amerika. Bekend om zijn liedjes Lonely, Smack that en de Ghetto Remix, die wekenlang in de hitparade stonden genoteerd, werd Akon ook hier in België bekend.

Voodoo

2008-03-07T19:30:00.002+01:00

Veel mensen hebben al gehoord van voodoo. Maar wat is dat nu eigenlijk?

Voodoo is van oorsprong een west-afrikaanse religie. De slaven hebben in de loop van de eeuwen hun religie verspreid naar andere werelddelen. In voodoo staat het geloof in een schepper (bijgestaan door goden, godinnen, geesten en voorouders) centraal.

De voodoo-cultuur kent geen ongelukken, ze gelooft dat elke gebeurtenis op zichzelf staat. Het universum is één geheel waarin alles in verband staat met elkaar. De religie gelooft dat God zich manifesteert in geesten van overleden voorouders die zowel goed als kwaad kunnen doen. Voodoo-aanhangers vereren hun Goden in ceremonies die gepaard gaan met zang, dans, getrommel, gebeden en het offeren van dieren.

De religie kent verschillende Goden die Laos worden genoemd en die macht hebben over de gezondheid, natuur, rijkdom en het welvaren van de mens.

De slang speelt in de voodoo-cultuur een belangrijke rol. De hoge priester en priesteres worden Papa en Maman genoemd en brengen de serpentkracht ter uitvoering.

Money, money... money!

2008-03-07T18:35:00.003+01:00

Wist je dat de munt die gehanteerd wordt in de 8 West-Afrikaanse landen; Senegal, Mali, Ivoorkust, Burkina Faso, Niger, Togo, Benin en Guinee Bissau; de franc CFA is?

De munt die geïntroduceerd werd in West-Afrika in 1945 was bedoeld om de kolonies van een stabiele valuta te voorzien. Het werd de franc, die rechtstreeks gekoppeld was aan de Franse franc. Door de introductie van de Euro staat de hele Europese gemeenschap garant voor de stabiliteit van de CFA. Eén Euro is momenteel 656 franc CFA waard.

Andere landen in West-Afrika hebben hun eigen geld o.a. Ghana de cedi en Gambia de dalassi.

Origo vzw

2008-03-06T11:59:00.003+01:00

Enkele jaren geleden trok de Origo vzw naar West-Afrika en nu zijn ze er niet meer weg te slaan.

Bij Origo kan je terecht voor diareportages, stageplaatsen, contacten met verschillende etnische groepen in West-Afrika, het organiseren van projecten, ...

Een van de projecten die Origo al realiseerde is een waterproject in onder andere Mali. Hierin werden zij bijgestaan door de Koning Boudewijnstichting.

Naast projecten worden er ook reizen georganiseerd. Zo worden alle reizen naar Burkina Faso vanuit België georganiseerd met de bemiddeling van Origo.

Armoede in West-Afrika

2008-03-06T11:30:00.003+01:00

De meeste landen van West-Afrika behoren tot de top 20 van de armste landen in de wereld. 70 tot 80% van de plattenlandsbevolking leeft beneden de armoede grens.
Ondanks het feit dat 80% van de bevolking afhankelijk is van landbouw en veeteelt, maakt droogte en oneerlijke handelsregels het leven van de boeren onmogelijk. Vele moeten ander werk zoeken om in hun levensonderhoud te kunnen voorzien. Daarboven is nog eens 70% van de mensen in de meeste landen van West-Afrika analfabeet.

Oxfam Novib werkt in West-afrika. Zij zetten zich vooral in voor voedsel en inkomenszekerheid, basisonderwijs en sociale en politieke participatie.

En dan nu... Chocola!

2008-03-06T11:15:00.007+01:00

De vrouwen onder ons zullen mij zonder twijfel gelijk geven: een stuk chocola op tijd en stond, smaakt hemels in de mond!

Chocolade wordt van de cacaoboon gemaakt en de wetenschappelijke naam van deze boon is Theobroma Cacao wat "voedsel van de goden" betekent. Over een complimentje gesproken!

Maar wat nog belangrijker is, is het feit dat de beste cacaobonen uit West-Afrika, Java, Brazilië en Ecuador komen. En aangezien de Belgische chocolade-industrie al sinds 1910 beschouwd wordt als één van de beste ter wereld, hebben we hier meteen onze link met ons landje.

Smakelijk!

Jongeren voor Jongeren

2008-03-06T11:10:00.003+01:00

De Vrije Basisschool Sint-Catharina en de Provinciale Middenschool doen mee aan het project 'Jongeren voor Jongeren'. Deze organisatie wil de leefstomstandigheden van de jongeren in Senegal verbeteren. Momenteel steunen 33 dorpscholen en drie middelbare scholen het project. Hierdoor kunnen tot nu toe al 20.000 jongeren in West-Afrika geholpen worden. De kleuters en de leerlingen zullen de inzet, op het einde van het schooljaar kenbaar maken met grote tentoonstellingen, muziek en dans.

Binnenkort nemen wij contact op met één van de scholen die meedoen aan het project.
Verdere informatie volgt later.

Parijs Dakar 2009

2008-03-06T11:07:00.006+01:00

Parijs Dakar, de bekende race rally begint en eindigt nu in Buenos Aires in plaats van in Dakar (de hoofdstad van Senegal). De rally gaat dit jaar door Chili en Argentinië en gaat jammer genoeg niet meer door west-afrika. Dat hebben de organisatoren beslist vanwege de terreurdreiging. Bekende racers o.a. de winnaar van vorig jaar Hans Stacey en Chris Leyds die zeven keer de echte Parijs Dakar reed, vinden dat spijtig. "Dakar is pure emotie en dan zeg ik dat ik het jammer vind dat hij niet door Afrika gaat. De sfeer daar is zo bijzonder. Ik ken Zuid-Amerika niet, dus valt er in dit stadium moeilijk over te oordelen" zei Leyds. De race zal op 3 januari beginnen en eindigt op 18 januari.

Pinda's en Patatten

2008-03-06T10:44:00.005+01:00

Pinda's voor Senegal, patatten voor Vlaanderen.

Dat is de naam van de site die is gemaakt door enkele jongeren van PITO Stabroek. Zij werken mee aan projecten van Jongeren voor Jongeren die enkele scholen in het Senegalese Passy en Kaolack steunen.
Op de site staat niet alleen informatie over hun projecten. Je kan er ook de Senegalese cultuur en gewoonten leren kennen. Interessant weetje, elk onderwerp van schrijvers tot gerechten wordt vergeleken met de Belgische equivalent.
Ben je benieuwd hoe groot jouw Senegalese kennis is? Dan kan dat via de quiz!
Meer weten? http://www.pienternet.be/senegal/index.html

Verslag Redactievergadering 5

2008-03-05T12:02:00.006+01:00

Verslag 5

Aanwezig: Kim, Annelie, Nicki, Julie, Sarah, Shana.
Afwezig: /

Agendapunten:

We gaan een mail sturen naar Barbara Porteman (zuiderpershuis). Zij kan ons informatie geven over de pers in West-Afrika.

Verenigingen selecteren uit het boekje multiculturele verenigingen. Eventueel mail sturen naar interessante verenigingen.

Sarah gaat bellen Mata Mata Pili Pili om te reserveren op vrijdag 14 maart (18u00)

Op 8 maart is er een feest in Carte Blanche. Dat kan goed zijn om contacten te leggen. Ook zal er een voorstelling gedaan worden over Sabar, wat interessant kan zijn voor ons magazine.

Griet heeft een half jaar in Ghana gezeten. Zij zou met ons een interview willen doen en kan ons ook verdere informatie geven over ontwikkelingshulp.

We gaan meer informatie zoeken over de school in Stabroek Pito. Zij hebben projecten in Senegal.

Informatie zoeken over asielcentrum ‘Fedasil’ (in Ekeren, Kapellen,…) ‘Zijn hier West-Afrikaanse vluchtelingen?’

Meneer Frateur vertelde ons over Nana Danquah. Hij komt van Ghana en geeft workshops, maakt masker, … met groepen kinderen. We moeten nog afwachten of we hem kunnen contacteren.

We gaan eens kijken naar CD’s van West-Afrika.

Ons ijk-persoon:
Lore is 20 jaar en zit in het tweede jaar Kunstgeschiedenis. Ze weegt 59.2 kg en is 1m68 groot. Op 14 mei is ze twee jaar samen met haar vriend ‘Sander’. Lore is graag onder vrienden maar is ook gesteld op haar vrijheid. Ze werkt goed in groep, maar kan evengoed zelfstandig werken. Lore is heel avontuurlijk en het liefst zou ze heel de tijd rondtrekken. Lore droomt en leest graag over verre reizen. Na haar studies wil ze 1 jaar lang rondreizen. Ze is vooral geboeid in de cultuur van de derde wereldlanden.
Lore is stoer én sportief gekleed. Ze hecht geen belang aan merken.
Haar persoonlijkheid en meer specifieke details zullen nog worden aangevuld.

Filmpje van de workshop Sabar

2008-03-03T21:13:00.006+01:00

In het volgende filmpje zie je sabarleraar El Hadji N'Diaye Rose en zijn leerlingen aan het werk:

Solo van El Hadji N'Diaye Rose

2008-03-01T20:47:00.011+01:00

Heb je er geen idee van hoe Sabar juist klinkt of weet je het maar al te goed en kan je er niet genoeg van krijgen? Dan kan je hier luisteren naar een solo van El Hadji N'Diaye Rose.

Ride4Life 2008

2008-02-27T18:56:00.004+01:00

Op 8 maart vindt de tweede editie van Ride4Life plaats in Healthcity. Het grote succes van het vorige evenement bracht een 3000-tal fietsers op de been, waardoor de organisatoren besloten om dit jaarlijks te herhalen. Zaterdag zullen heel wat sportievelingen trappen voor waterpompen in Burkina Faso. Peter en meter van dit evenement zijn Johan Museeuw en Elodie Quedraogo. Ook Eddy Merckx, Roger de Vlaeminck, Freddy Maertens, het Sunweb Projob Cycling Team, de Antwerp Diamond Giants en heel wat andere sporters nemen deel.

Wil je zelf graag fietsen? Dan kan je je inschrijven via http://www.ride4life.be

Soiréé Carte Blanche

2008-02-27T17:13:00.003+01:00

Zaterdagavond 8 maart is het een feestje in Carte Blanche. Deze organiseren al 14 jaar dans, zang- en percussie curssusen, animaties en vormingsinitiatieven in het teken van ontmoeting en solidariteit. Op 8 maart organiseren zij een Soiréé. Het wordt swingen geblazen met Dj K (Couleur D'anvers) en er zal ook een performance zijn van Doudou N'Daiye Rose Junior en percussionisten Sabar percussie en dans. Daarnaast heb je ook nog een cocktailbar, een lounge room met hapjes en een akoestisch concert van Flavi de Souza( gitaar en zang met een Braziliaans repertoire).

Een cultureel feestje is dus zeker gegarandeert.

Verslag redactievergadering 4

2008-02-27T16:36:00.010+01:00

27 februari 2008

Aanwezig: Annelie, Julie, Kim, Nicki, Sarah, Shana
Afwezig: /

Agendapunten redactievergadering 3 goedgekeurd, maar:

- De Ghana-jongeren uit de school van de broer van Annelie zitten helaas niet meer daar op school

Agendapunten:

Sabar:
- Gisteren zijn we met zen allen een sabarles gaan bijwonen. We trokken foto’s en Julie deed een interview. De impressie hiervan wordt op de blog gezet
- We gaan bellen naar Ndiaga Mbenge, een bespeler van alle Afrikaanse trommels
- Donderdag 28 februari 2008 gaan we naar het Zuiderpershuis. Dat werd ons aangeraden omdat het een multicultureel centrum is

Idee:
3 West-Afrikaanse talenten:
- Shana gaat Sugar Jackson proberen te contacteren d.m.v. mail
- Shana gaat naar een voetbaltraining gaan in Deurne, daar gaat ze een voetballer uit Ghana vragen om een interview

Informatie:
- Een collega van Timo, de vriend van Kim, is getrouwd met een Senegalese vrouw. Kim gaat haar vragen of ze nog contacten heeft uit die streek
- Een meisje dat we ontmoet hebben op de sabar-avond gisteren zal Julie terugbellen. Zij heeft een vriendin met een vriendje uit Guinee.
- Annelie gaat bellen naar de Ghana Friendship Union Turnhout voor meer informatie over integratie van Ghanezen in Turnhout/België. Ook andere informatie over zaken die ze doen hier in België. Ook zal ze vragen of ze een interview met iemand van hen kan doen voor nog meer informatie
- Sarah heeft morgenavond een interview met iemand van Sunugaal

Typische West-Afrikaanse voeding:
- Donderdag 28 februari 2008 gaan we de houders een Ghanese snackbar en winkel interviewen over de typische gerechten en producten. Ook hopen we nog meer contacten te kunnen leggen via hen
à Annelie typt de vragen en de vertaling in het Engels en Frans uit
- We moeten een van de dagen een datum vastleggen om in Mata Mata & Pili Pili te gaan eten om zo meer kennis te maken met de West-Afrikaanse gerechten. Waarschijnlijk zal dit op een avond na school plaatsvinden. Er moet eventueel nog gereserveerd worden ook eens de datum is afgesproken

Onderwijs:
- Sarah heeft informatie gevonden over leerlingen uit Pito uit Stabroek, die scholen in Senegal gaan steunen. Zij hebben ook een website met een Senegalquiz en vele links i.v.m. hun voeding

West-Afrikaans dansen:
- Dit zou waarschijnlijk doorgaan op woensdag 12 maart 2008 in Mortsel. Kim gaat hiervoor bellen

Djembe:
- Kim gaat horen of er in Mortsel ook Djembelessen gegeven worden

Impressie workshop sabar

2008-02-26T23:14:00.000+01:00

Dinsdagavond (26/2) gingen we een kijkje nemen tijdens een sabar-les in het Oude Badhuis te Antwerpen. In eerste instantie dachten we dat het alleen bij kijken ging blijven omdat de leraar, Julie aan de telefoon zei dat we enkel het laatste kwartier binnen mochten. De leerlingen waren ook al te gevorderd en daarom was het onmogelijk om alles nog eens uit te leggen aan beginnelingen tijdens hun les.

Toen we het Oude Badhuis binnen stapten, begaven we ons naar de kelder waar de 'sabarklas' doorging. Opzich al vrij ongewoon. Eerst liepen we de verkeerde klas binnen. Daar ging ook een andere soort 'trommelles' door waardoor het een tijdje duurde vooraleer we door hadden dat we verkeerd zaten. Uiteindelijk vonden we het juiste, verborgen lokaaltje. De met rode gordijnen en spinnenwebben bekleedde ruimte zag er eigenlijk nog wel heel gezellig uit. In het midden zaten de sabar-leerlingen en hun leraar in een kringetje. Het getrommel van hun instrumenten vulde de hele zaal, wat de warme afrikaanse sfeer compleet maakte.

De sabarmeester heette ons welkom en vroeg ons in de kring te gaan zitten. Hij leerde ons uiteindelijk de 'basics' van sabar.

Ik vond het in ieder geval een hele fijne avond en zeker voor herhaling vatbaar. Een unieke ervaring!

Info Ghana Friendship Union Turnhout

2008-02-26T18:25:00.002+01:00

Vandaag zou ik een mail sturen naar de Ghana Friendship Union Turnhout. Helaas ben ik tot de vaststelling gekomen dat zij geen mailadres hebben. Nu is het te laat om nog te bellen, maar dat zal dan iets voor morgen zijn.

Ik ben van plan hen te vragen wat er in België/Turnhout allemaal te doen is voor of met Ghanezen.

Afrika Cup 2008

2008-02-25T17:35:00.004+01:00

Op 20 januari begon de Africa Cup 2008 in Ghana. De vier speelsteden waren de hoofstad Accra, Sekondi, Kumasi en Tamale.

Egypte heeft zichzelf opgevolgd als winnaar van de Africa Cup. De ploeg van Anderlechtspeler Ahmed Hassan won de finale met 1-0 van Kameroen. Het is de zesde keer dat Egypte de Africa Cup wint.

Verdeling van de groepen

Groep A: Ghana, Namibië, Guinee en Marokko
Groep B: Nigeria, Benin, Mali en Ivoorkust
Groep C: Egypte, Soedan, Zambia en Kameroen
Groep D: Tunesië, Angola, Zuid-Afrika en Senegal

Palmares

1990 Algerije
1992 Ivoorkust
1994 Nigeria
1996 Zuid-Afrika
1998 Egypte
2000 Kameroen
2002 Kameroen
2004 Tunesië
2006 Egypte
2008 Egypte

West-Afrikaanse voetballers

2008-02-24T10:55:00.004+01:00

Ik heb al enkele West-Afrikaanse voetballers (Ghana,Senegal, Mali) gevonden in Antwerpen.
Zoals Shana zei bij Antwerp, maar daar speelt er maar één, Ransford Addo (Ghana). Bij GBA zijn er een paar: Gyan King Osei (Ghana), Owusu Daniel (Ghana) en Diop Serigne Mor (Senegal). Aan die laatste zouden we wel via via kunnen geraken, want mijn ouders kennen iemand die bij GBA speelt.
Daarnaast spelen er ook nog een paar bij KSK Beveren maar die heb ik nog niet opgezocht. Die voeg ik hier later dan wel bij.

Meir vertoeft in Afrikaanse sferen

2008-02-24T10:15:00.003+01:00

De Puma-winkel aan de Meir lag zaterdag even in Afrika. Er speelde Afrikaanse muziek en je kon videoprojecties bekijken. Daarnaast kon je ook je geluk testen bij het African Fetish Statue. Dat was een grote schoen, waarin je met een hamer nagels moest slaan om je toekomst te zien.
's Middags had je tussen 14 en 16u de kans om een handtekening te krijgen van voetballers Mo Messoudi, Daniel Cruz, Saba Malki, Logan Bailly en Tom Soetaers. Na die handtekeningsessie traden er Afrikaanse percussionisten op en om 18u was er een party.

2008-02-22T20:07:00.003+01:00

Aminatou

Dat wordt de naam van ons West-Afrikaans magazine.
Aminatou betekent in het Senegalees 'De wijze' of de 'wijsheid'.
Als je niet kan wachten op het magazine om de wijsheid van West-Afrika op te snuiven, kan je nu al wat rondneuzen op onze blog.

In ieder geval nog veel West-Afrikaans leesplezier.

Sugar-Time

2008-02-22T16:45:00.008+01:00

Sugar Jackson, Europees kampioen boksen uit België, werd geboren in Ghana onder de naam Osei- Bonsu-Jackson. Later verhuisde hij met zijn vader naar Antwerpen (België). Hij is beginnen boksen toen hij 16 was en is nu een groot wereldtalent.

Onlangs won hij in de Lotto Arena tegen de Fransman Brici Faradji, waardoor zijn derde Europese titel binnen is. Later op het jaar speelt Jackson tegen de Tjechische Jan Zevek. Ooit zal het voor hem tijd worden om voor de wereldtitel te gaan.

Boxing : Osei Bonsu 'Sugar' Jackson (KO nr. 23)

Een eventueel interview met hem valt nog aftewachten. Meer informatie volgt dus weldra.

Uitstapje naar de “Antwerpse Afrikaanse buurt”

2008-02-22T16:44:00.003+01:00

Donderdag zijn we met ons zessen op zoek gegaan naar enkele Afrikaanse winkeltjes in de Stationsbuurt. Eerst leek dat nogal tegen te vallen, we vonden namelijk maar 1 Congolese winkel. Na ons beste Frans te hebben bovengehaald, kwamen we al vlug een kleine Ghanese supermarkt en restaurant op het spoor. Daar waren ze bereid ons te helpen, dus volgende week terug op pad voor de interviews.
Daarnaast hebben we ook enkele ideeën kunnen halen uit posters op straat. Zo kwamen we te weten dat er binnenkort een baby wordt gedoopt en gaan we mogelijk een avondje uit in Ile Afrik.

Enkele sfeerbeelden

Nog enkele adressen die ook misschien eens een bezoekje waard zijn:

Afro World
Lange Beeldekensstraat 1
2060 Antwerpen
03-226 78 46
Zondag gesloten

Bantema Dwom Market (Afrikaanse voedingsmiddelen en cosmetica)
Hollandstraat 46
2060 Antwerpen
03-297 80 88
Woensdag gesloten

King Solomon Trading (Afrikaanse voedingsmiddelen en cosmetica)
Muizenstraat 20 – 22
2060 Antwerpen
03-226 20 15
Zondag gesloten

België in Ghana

2008-02-21T19:36:00.006+01:00

Nathallie Wallaert is een vrouw uit Blankenberge. Zij is in januari dit jaar voor zes maanden naar Ghana getrokken om aan kinderen les te geven. Spijtig genoeg is zij 'te' laat terug (over 6 maanden pas) om een interview met haar te doen over West-Afrika. Maar ik stel voor dat we via de vereniging waar ze werkt aan haar e-mailadres proberen te geraken en dat we haar mailen.
Het lijkt me vooral interessant om meer te weten te komen hoe een belg zich voelt in West-Afrika. Maar het lijkt me ook heel leuk om met haar te mailen en zo een heel klein beetje rechtstreeks in contact te staan met Ghana.
De lezers van onze blog kunnen dan alles meevolgen (meelezen) via de mailtjes die we naar Nathallie Wallaert zouden sturden.

Wat denken jullie ?

Dé trommel van Senegal

2008-02-21T11:57:00.008+01:00

De Sabar is de koninklijke trommel van Senegal. Het is een traditionele trommel uit het gebied van de Wolof, Lébou en Sévères, wat nu het tegenwoordige Senegal is. De trommel lijkt op de djembé maar is langer en smaller.

De Sabar bestaat uit een familie van houte trommels die elk hun eigen functie hebben binnen het ensemble.

Zo heb je de M'bung M'bung. Deze trommel is het belangrijkste voor het spelen van de basritmes. Het is de kleinste van de soort en is de eerste trommel waarop een beginner leert spelen.
Dan heb je de N'der. Dit is de leiderfiguur van de familie. Hij bepaalt wat er gespeeld wordt.
Daarnaast heb je de Lambe. Dit is de bastrommel en geeft de laagste toon weer. Deze trommel wordt beschouwd als de grootvader van alle sabartrommels.
De Talmbat geeft de hoogste tonen in het ensemble.
De Choll is een vorm tussen de Lambe en de Talmbat. Afhankelijk van de spanning van het vel wisselt men tussen beide vormen.
Verder heb je de Gorang Yeguel. Dit is de grootste en modernste van het gezelschap. De trommel wordt ook zeer hoog opgespannen waardoor het de ultieme solotrommel is.

De Sabar wordt gemaakt van dimbahout en wordt op een ingenieuze manier bespannen met geitenvel. Het in elkaar zetten van de onderdelen wordt gedaan door de Griots. Dit zijn dichters, lofzangers of muzikanten in het West-Afrikaans.

Men bespeelt de Sabar met de hand en een galan, een dunne lange stok. Doudou N'diaye Rose is de meest bekende Sabarspeler van het moment. Hij stamt af van een oude griotfamilie. Verder is hij ook de componist van de nationale hymne van Senegal. Doudou heeft een groot gezin met 38 kinderen. Hij heeft ze allemaal opgeleid als percussionisten. Het is dus één muzikale familie in hart en ziel.

Wil je kennis maken met de koninklijke trommel van Senegal. Dan kan je terecht bij Carte Blanche waar El Hadji N'Diaye Rose, de zoon van dé meesterdrummer een workshop geeft. Laat het ritme je leven leiden.

West-Afrika goes Idols

2008-02-21T11:46:00.006+01:00

Dat Afrikanen muzikaal aangelegd zijn, dat is niets nieuws, maar dat ze net zoals bij ons muziekwedstrijden organiseren om dit aan hun medeburgers te tonen organiseren, dat wist ik nog niet. En zo gaat binnenkort het vierde seizoen van de West-Afrikaanse versie van Idool van start, genaamd West African Idols.

In 2007 zond het programma uit vanuit Lagos, Nigeria en net zoals bij ons waren er ook voorrondes. Deze vonde plaats in Abuja, Accra and Calabar. Ondanks de naam West African Idols werdenFranstalige landen toch uitgesloten van deelname. De show werd dan ook niet in het Frans, maar wel in het Engels gepresenteerd door Mike Majic en de jury bestond uit de Nigeriaanse Dede Mabiaku, de Ghanees Abrewa Nana en Amerikaan Dan Foster. De winnaar van vorig jaar is Timi Dakolo geworden. Van hem kan je hieronder een compilatie bekijken.

Op de website van deze West-Afrikaanse Idool vind je een hele pagina waar op zowat alle mogelijke vragen een antwoord wordt gegeven. Er wordt zelfs een antwoord gegeven op de vragen wie er zou moeten deelnemen, waarom en er wordt zelfs gezegd wat je moet doen als je je tekst vergeet!

Dan rest mij nog maar één ding dat ik moet zeggen: Volgen, dat programma!

Ziehier een samenvatting van de leukste deelnemers tijdens de "West African Idols" auditie.

Compilatie van de winnaar Timi Dakolo

Ghana Friendship Union Turnhout

2008-02-21T11:45:00.008+01:00

Afrikanen uit Ghana die zich in ons land willen vestigen kunnen o.a. beroep doen op de Ghana Friendship Union Turnhout.

Deze organisatie draagt bij tot het welzijn en de maatschappelijke integratie van Ghanezen in de Turnhoutse samenleving. Ook promoten ze de identiteit en de solidariteit tussen de verschillende groepen.

Die doelen willen ze realiseren aan de hand van educatieve en informatieve activiteiten over verschillende thema's zoals onderwijs en opleidingen, opvoeding, huisvesting, naturalisatie, gezondheid, ...
Bovendien werken ze samen met lokale organisaties en reguliere diensten en organiseren ze culturele en recreatieve activiteiten.

Indien je de Ghana Friendship Union Turnhout wil bereiken, kan je terecht in de Generaal Van der Meershstraat 85 bus 5 in Turnhout, of op het nummer 014 70 57 34.

Bron: http://www.turnhout.be/adressen/adressen_detail.asp?id=904

Djembéééé

2008-02-21T11:42:00.019+01:00

De Djembé is een van de bekendste percussie instrumenten én afkomstig van West-Afrika.

Heb je wat afrikaans ritme in je of heb je gewoon even zin om wat stevig te trommelen? Een feestje of een originele, swingende workshop Djembé te organiseren bij je thuis ... Djembé Antwerpen Events maakt het voor je waar.

In 60 minuten zorgt een professionele docent ervoor dat je de basistechnieken in de hand hebt.

Zeg het je iets?
http://www.djembe-antwerpen.be/ws_djembe.htm

Meer info volgt later

Afrikaans dansen

2008-02-21T11:42:00.017+01:00

Om Afrikaans te leren dansen, hoef je niet ver te lopen! Ook in België heb je de mogelijkheid de universele dans te leren kennen. Op het ritme van djembe leert Keyssi Bousso (de absolute top van het afrikaans dansen in België) je de kneepjes van het vak. Het geluid van de live-percussie en de leuke sfeer neemt je mee naar het warme Afrika. De afrikaanse dans is erg krachtig, intensief en natuurlijk, uiterst geschikt dus om alle spanningen je lijf uit te schudden. Ideaal voor een goed humeur en een topconditie dus!

Spreekt deze beschrijving je aan? Aarzel dan niet om je naar Fanatics Sports Factory in Mortsel te haasten. Elke woensdagavond van 19u30 tot 20u30 kan je daar een les afrikaans dansen bijwonen. Voor meer informatie ga je naar: http://www.fanatics.be/dance_studio/Afrikaans_dansen.html

Welkom

2008-02-21T11:32:00.001+01:00

De West-Afrikaanse cultuur is zeker het ontdekken waard. Daarom hebben wij - Shana, Julie, Annelie, Nicki, Sarah en Kim - besloten hieraan een volledige blog te wijden.

Omdat West-Afrika op zich nogal groot is, hebben we gekozen ons toe te spitsen op Senegal, Ghana en Mali. We gaan niet zomaar hun cultuur onder de loep nemen, maar wel de aanwezigheid ervan in België.

Ga dus via deze blog samen met ons op ontdekkingsreis.
Ba beneen! (Tot ziens!)

Shana, Kim, Nicki, Annelie, Sarah, Julie

Verslag redactievergadering 3

2008-02-20T16:33:00.005+01:00

Aanwezig: Annelie, Julie, Kim, Nicki, Sarah, Shana
Afwezig: /

Agendapunten

Jongeren uit Ghana in de klas van de broer van Annelie. Gebruiken om informatie te krijgen en in contact te komen met andere mensen. Ook eens horen of er een link is met vluchtelingen (asielzoekers). Idee voor artikel: '5 Ghanese jongeren in een klas.'
Een artikel over het huwelijk met een Senegalese vrouw of man. Meerdere mensen zoeken en eens horen naar mensen bij Sabar.
Een rubriek 'Wist je datjes'. Bekende mensen die uit West-Afrika komen.
Interview regelen met Sugar Jackson en met een voetballer die bij Antwerp speelt.
Een vooruitblik van het Afrikaans filmfestival of wel recensie.
Afspraken: 26 februari: Workshop Sabar (+ interview)
(27 februari: Afrikaans dansen)
28 februari: zoeken naar winkeltjes in stationsbuurt + al eens zien naar nachtclubs
Langs Atlas gaan in de Carnotstraat voor info

Verslag redactievergadering 2

2008-02-14T20:00:00.003+01:00

Redactievergadering 2 op 14 februari 2008

Aanwezigen: Shana Bogaerts, Annelie Bogers, Kim Laenen, Sarah Van Hooreweder, Nicki Van Roosbroeck, Julie Verresen

Kif Kif

Telefonisch contact opgenomen door Sarah; vzw Sunugaal (Senegalese gemeenschap in België)
http://www.site.kifkif.be
http://www.sunugaal.com

Sabar

Mogelijkheid tot workshop Sabar met Doudou N’Diaye Rose Jr in Antwerpen
Bellen voor interview?
Deelnemen aan workshop?
http://www.wattedoen.be/Workshop-Afrikaanse-dans-(Sabar)-met-Doudou-N-Diaye-Rose-Junior-86668.shtml

Senegalese dans in Mortsel

Elke woensdag
Deelnemen ?
http://www.fanatics.be/dance_studio/Afrikaans_dansen.html

Sugar Jackson & Salou Ibrahim (Club Brugge)

Artsen zonder Grenzen/ Rode Kruis

vluchteling die familie heeft moeten achterlaten
Julie

Kim: collega vriend/ Senegalees

Informatie over armoede daar

Mata Mata & Pili Pili

Restaurant met Afrikaanse specialiteiten in Antwerpen
http://www.matamatapilipili.be/Afrikaanse nachtleven?

Afrikaans koken?

St-Jansplein

Senegalese cafés